تبلیغات
قران كریم - آیا نیازی به مراجعه به حكایت عرفانی شرق و غرب وجود دارد؟
  
 قران كریم
رفع شبهات دین و جواب به سوالات و متن نهج البلاغه و تفسیر قرآن
آخرین مطالب
معرفی سایت سئوقالبفا
ریاضت چند نوع است؟ كدام نوع جایز و كدام غیر جایز است؟
آوای كافی
عطش
ریاضتهایى كه در مكاتب غیراسلامى وجود دارد و باعث توانایى هایى در انسان مى شود، چه حكمى دارد؟
لیست کامل
 
آرشیو مطالب
هفته اول فروردین 1392
هفته اول فروردین 1390
هفته چهارم اسفند 1389
هفته سوم اسفند 1389
هفته دوم اسفند 1389
لیست کامل
 
پیوندهای روزانه
زندگی زیباست-باشگاه پرواز!
دانشگاه پیام نور قوچان
وبلاگ شخصی فرشید صفدری
سایت طنز | سرگرمی | عاشقانه | آموزشی | خنده و شادی هم میهن
دختر بانمک
لیست کامل
ارسال لینک برای تبادل لینک
 
پیوندها
بچه ایرونی
سایت شتا
سایت آموزش آیفون
قیمت و نرخ ارز بانک مرکزی
جاوید الکترونیک تعمیرات تخصصی
لیست کامل
 

آیا نیازی به مراجعه به حكایت عرفانی شرق و غرب وجود دارد؟

متن سوال: با وجود منابع غنی عرفان اسلامی (قرآن و روایات، آیا نیازی به مراجعه به حكایت عرفانی شرق و غرب وجود دارد؟

متن پاسخ: مكتب متعالی اسلام از معارف و منابع غنی برخوردار است، اما اسلام، استفاده از معارف و حكایات مكاتب دیگر را منع نفرموده است، گرچه حرف نهایی و قطعی با مكتب غنی اسلام است كه فصل الخطاب ادیان و مكاتب دیگر می باشد، زیرا موضوع اسلام، شناخت حقّ و اسما و صفات او و دین و مكتب حقّ می باشد. قرآن می فرماید: "انّ الدّین عندالله الاسلام و من یبتغ غیر الاسلام دیناً فلن یقبل منه"
راه و روشی را كه اهل الله برای شناسایی حقّ انتخاب كرده اند، عرفان می نامند. عرفان و شناسایی حقّ به دو طریق میسّر است: استدلال از اثر به مؤثر و از فعل به صفت و از صفات به ذات، و این مخصوص علما است.
دوم: طریق تصفیة باطل و تخلیة سِرّ از غیر و تخلیة روح، و آن طریق معرفت خاصّه انبیا و اولیا است، و این معرفت كشفی و شهودی برای كسی میسّر نباشد مگر به سبب طاعت و عبادت.
غرض از ایجاد عالم، معرف شهودی است.
عرفا عقیده دارند: برای رسیدن به حقّ و حقیقت بایستی مراحلی را طی كرد تا نفس بتواند از حقّ و حقیقت طبق استعداد خود آگاهی حاصل كند. تفاوت آن ها با حكما آن است كه تنها گرد استدلال های عقل نمی گردند، بلكه مبنای كار عارفان بر شهود و كشف است. در همین راستا انسان می تواند از حكایات بزرگان و عرفان نامی مشهور و معتبر دینی اسلام بهره مند گردد.
استفادة از حكایات عرفانی بدون اشكال می باشد و چه بسا تجربیات بیشتری را در اختیار انسان قرار دهد. به تعبیر حضرت علی(ع) : "الحكمة ضالة كلّ مومن، فخذوها ولو من الفواه المنافقین؛7 حكمت و دانش گم شدة هر مؤمنی است. پس حكمت را بیاموزید حتی از منافقان". در روایت دیگری شبیه به همین روایت را در نهج البلاغه می فرماید: "الحكمة ضالّة المؤمن، فخذالحكمة ولو من اهل النّفاق".8
در روایت دیگری علی (ع) می فرماید: "خذ الحكمة ممّن أتاك بها وانظر الی ما قال ولاتنظره إلی من قال؛ حكمت را از كه آن را به تو بیاموزاند،‌فراگیر و نگاه كن به آنچه گفته شده نه به آنكه گفته است ". یعنی علم را از هر كه بیاموزد، باید فرا گرفت. پس هر گاه گفته حقّ باشد، باید آن را فرا گرفت، و هر گاه گفته درست نباشد، باید ردّ كرد، هر چند قائل آن به علم و دانش مشهور باشد.9
7 غررالحكم، شمارة 613، ص 59، چاپ دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیة قم.
8 نهج البلاغه، حكمت 80.
9 محمد تمیمی آمدی، شرح غررالحكم و دررالكلم، ج3، ص 442، انتشارات دانشگاه تهران.

لینک دانلود


ادامه مطلب
متن سوال: با وجود منابع غنی عرفان اسلامی (قرآن و روایات، آیا نیازی به مراجعه به حكایت عرفانی شرق و غرب وجود دارد؟

متن پاسخ: مكتب متعالی اسلام از معارف و منابع غنی برخوردار است، اما اسلام، استفاده از معارف و حكایات مكاتب دیگر را منع نفرموده است، گرچه حرف نهایی و قطعی با مكتب غنی اسلام است كه فصل الخطاب ادیان و مكاتب دیگر می باشد، زیرا موضوع اسلام، شناخت حقّ و اسما و صفات او و دین و مكتب حقّ می باشد. قرآن می فرماید: "انّ الدّین عندالله الاسلام و من یبتغ غیر الاسلام دیناً فلن یقبل منه"
راه و روشی را كه اهل الله برای شناسایی حقّ انتخاب كرده اند، عرفان می نامند. عرفان و شناسایی حقّ به دو طریق میسّر است: استدلال از اثر به مؤثر و از فعل به صفت و از صفات به ذات، و این مخصوص علما است.
دوم: طریق تصفیة باطل و تخلیة سِرّ از غیر و تخلیة روح، و آن طریق معرفت خاصّه انبیا و اولیا است، و این معرفت كشفی و شهودی برای كسی میسّر نباشد مگر به سبب طاعت و عبادت.
غرض از ایجاد عالم، معرف شهودی است.
عرفا عقیده دارند: برای رسیدن به حقّ و حقیقت بایستی مراحلی را طی كرد تا نفس بتواند از حقّ و حقیقت طبق استعداد خود آگاهی حاصل كند. تفاوت آن ها با حكما آن است كه تنها گرد استدلال های عقل نمی گردند، بلكه مبنای كار عارفان بر شهود و كشف است. در همین راستا انسان می تواند از حكایات بزرگان و عرفان نامی مشهور و معتبر دینی اسلام بهره مند گردد.
استفادة از حكایات عرفانی بدون اشكال می باشد و چه بسا تجربیات بیشتری را در اختیار انسان قرار دهد. به تعبیر حضرت علی(ع) : "الحكمة ضالة كلّ مومن، فخذوها ولو من الفواه المنافقین؛7 حكمت و دانش گم شدة هر مؤمنی است. پس حكمت را بیاموزید حتی از منافقان". در روایت دیگری شبیه به همین روایت را در نهج البلاغه می فرماید: "الحكمة ضالّة المؤمن، فخذالحكمة ولو من اهل النّفاق".8
در روایت دیگری علی (ع) می فرماید: "خذ الحكمة ممّن أتاك بها وانظر الی ما قال ولاتنظره إلی من قال؛ حكمت را از كه آن را به تو بیاموزاند،‌فراگیر و نگاه كن به آنچه گفته شده نه به آنكه گفته است ". یعنی علم را از هر كه بیاموزد، باید فرا گرفت. پس هر گاه گفته حقّ باشد، باید آن را فرا گرفت، و هر گاه گفته درست نباشد، باید ردّ كرد، هر چند قائل آن به علم و دانش مشهور باشد.9
7 غررالحكم، شمارة 613، ص 59، چاپ دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیة قم.
8 نهج البلاغه، حكمت 80.
9 محمد تمیمی آمدی، شرح غررالحكم و دررالكلم، ج3، ص 442، انتشارات دانشگاه تهران.

لینک دانلود

دسته موضوعی:شبهات,
منبع:آیا نیازی به مراجعه به حكایت عرفانی شرق و غرب وجود دارد؟,
keyword:متن سوال: با وجود منابع غنی عرفان اسلامی (قرآن و روایات,آیا نیازی به مراجعه به حكایت عرفانی شرق و غرب وجود دارد؟ متن پاسخ: مكتب متعالی اسلام از معارف و منابع غنی برخوردار است,اما اسلام,استفاده از معارف و حكایات مكاتب دیگر را منع نفرموده است,گرچه حرف نهایی و قطعی با مكتب غنی اسلام است كه فصل الخطاب ادیان و مكاتب دیگر می باشد,زیرا موضوع اسلام,شناخت حقّ و اسما و صفات او و دین و مكتب حقّ می باشد. قرآن می فرماید: "انّ الدّین عندالله الاسلام و من یبتغ غیر الاسلام دیناً فلن یقبل منه" راه و روشی را كه اهل الله برای شناسایی حقّ انتخاب كرده اند,عرفان می نامند. عرفان و شناسایی حقّ به دو طریق میسّر است: استدلال از اثر به مؤثر و از فعل به صفت و از صفات به ذات,و این مخصوص علما است. دوم: طریق تصفیة باطل و تخلیة سِرّ از غیر و تخلیة روح,و آن طریق معرفت خاصّه انبیا و اولیا است,و این معرفت كشفی و شهودی برای كسی میسّر نباشد مگر به سبب طاعت و عبادت. غرض از ایجاد عالم,معرف شهودی است. عرفا عقیده دارند: برای رسیدن به حقّ و حقیقت بایستی مراحلی را طی كرد تا نفس بتواند از حقّ و حقیقت طبق استعداد خود آگاهی حاصل كند. تفاوت آن ها با حكما آن است كه تنها گرد استدلال های عقل نمی گردند,بلكه مبنای كار عارفان بر شهود و كشف است. در همین راستا انسان می تواند از حكایات بزرگان و عرفان نامی مشهور و معتبر دینی اسلام بهره مند گردد. استفادة از حكایات عرفانی بدون اشكال می باشد و چه بسا تجربیات بیشتری را در اختیار انسان قرار دهد. به تعبیر حضرت علی(ع) : "الحكمة ضالة كلّ مومن,فخذوها ولو من الفواه المنافقین؛7 حكمت و دانش گم شدة هر مؤمنی است. پس حكمت را بیاموزید حتی از منافقان". در روایت دیگری شبیه به همین روایت را در نهج البلاغه می فرماید: "الحكمة ضالّة المؤمن,فخذالحكمة ولو من اهل النّفاق".8 در روایت دیگری علی (ع) می فرماید: "خذ الحكمة ممّن أتاك بها وانظر الی ما قال ولاتنظره إلی من قال؛ حكمت را از كه آن را به تو بیاموزاند,‌فراگیر و نگاه كن به آنچه گفته شده نه به آنكه گفته است ". یعنی علم را از هر كه بیاموزد,باید فرا گرفت. پس هر گاه گفته حقّ باشد,باید آن را فرا گرفت,و هر گاه گفته درست نباشد,باید ردّ كرد,هر چند قائل آن به علم و دانش مشهور باشد.9 7 غررالحكم,شمارة 613,ص 59,چاپ دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیة قم. 8 نهج البلاغه,حكمت 80. 9 محمد تمیمی آمدی,شرح غررالحكم و دررالكلم,ج3,ص 442,انتشارات دانشگاه تهران. لینک دانلود,آیا نیازی به مراجعه به حكایت عرفانی شرق و غرب وجود دارد؟,
- - -
+نظر();
 
محصولات تصادفی





منوی اصلی
خانه
قرعه کشی ایران مارکت سنتر
رهگیری ایران مارکت سنتر
گفتگو با مدیر
پیام به مدیر
RSS
Atom
 
موضوعات مطالب
شبهات
ترتیل قرآن
محصولات ایران مارکت سنتر
محصولات فروشگاه اینترنتی فروش
تصاویر مذهبی عکس مذهبی
سخنرانی مذهبی
نرم افزار مذهبی
مداحی خوانی مذهبی مرثیه خوانی و مولودی خوانی مذهبی
 
کلمات کلیدی
ابتدا محصول یا محصولات مورد نظرتان را درب منزل یا محل کار تحویل
مداحی
پس از کلیک روی دکمه زیر و تکمیل فرم سفارش
محرم
سپس وجه کالا و هزینه ارسال را به مامور پست بپردازید. جهت مشاهده
 
نظر سنجی
برای چه کاری وارد وبلاگ شدید؟





 
جستجو





 
آمار
کل بازدید:
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد کل مطالب :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 
سایر امکانات
 


تمامی حقوق محفوظ می باشد!

www.ShiaTheme.com