تبلیغات
قران كریم - علم خداوند به حوادث آینده چگونه متصور است با اینكه آنها هنوز وجود خارجی پیدا نكرده‏اند؟
  
 قران كریم
رفع شبهات دین و جواب به سوالات و متن نهج البلاغه و تفسیر قرآن
آخرین مطالب
معرفی سایت سئوقالبفا
ریاضت چند نوع است؟ كدام نوع جایز و كدام غیر جایز است؟
آوای كافی
عطش
ریاضتهایى كه در مكاتب غیراسلامى وجود دارد و باعث توانایى هایى در انسان مى شود، چه حكمى دارد؟
لیست کامل
 
آرشیو مطالب
هفته اول فروردین 1392
هفته اول فروردین 1390
هفته چهارم اسفند 1389
هفته سوم اسفند 1389
هفته دوم اسفند 1389
لیست کامل
 
پیوندهای روزانه
زندگی زیباست-باشگاه پرواز!
دانشگاه پیام نور قوچان
وبلاگ شخصی فرشید صفدری
سایت طنز | سرگرمی | عاشقانه | آموزشی | خنده و شادی هم میهن
دختر بانمک
لیست کامل
ارسال لینک برای تبادل لینک
 
پیوندها
بچه ایرونی
سایت شتا
سایت آموزش آیفون
قیمت و نرخ ارز بانک مرکزی
جاوید الکترونیک تعمیرات تخصصی
لیست کامل
 

علم خداوند به حوادث آینده چگونه متصور است با اینكه آنها هنوز وجود خارجی پیدا نكرده‏اند؟

متن سوال: علم خداوند به حوادث آینده چگونه متصور است با اینكه آنها هنوز وجود خارجی پیدا نكرده‏اند؟

متن پاسخ: این سؤال و اشكال را از سه راه می‏توان پاسخ گفت:
1 ـ نخست اینكه خداوند همیشه به ذات پاك خود كه علّت همه اشیاء است احاطه داشته و دارد، و این علم اجمالی به همه حوادث و موجودات جهان قبل از ایجاد و بعد از ایجاد است. و به تعبیر دیگر، اگر ما آگاهی به علت اشیاء داشته باشیم می‏توانیم آگاهی به نتیجه و معلول آنها نیز پیدا كنیم، چرا كه هر علتی تمام كمالات معلول و بالاتر از آن را دارد.
این سخن را می‏توان به گونه روشنتری چنین توضیح داد حوادث گذشته به طور كامل نابود نشده، و آثارش در دل حوادث امروز وجود دارد، و همچنین حوادث آینده از حوادث امروز جدا نیست، و دقیقاً با حوادث امروز مربوط است، و به این ترتیب «گذشته» و «حال» و «آینده» یك رشته و زنجیر مانندی از علت و معلول را به وجود می‏آورد كه اگر دقیقاً به هریك از آنها آگاه شویم حلقه‏های قبل و بعد در آن وجود دارد.
فی المثل اگر من دقیقاً وضع هوای تمام كره زمین را با تمام جزئیات و مشخصات، و علت و معلولهای آن، و حركت كره زمین، و مسأله جاذبه و دافعه، همه اینها را بدانم، می‏توانم دقیقاً از وضع هوا در میلیونها سال قبل، یا میلیونها سال بعد آگاه گردم، چرا كه پرونده گذشته و آینده در حال موجود است، نه پرونده اجمالی كه پرونده تفصیلی آنها در جزئیات پرونده حاضر منعكس است. امروز دقیقاً بازتابی از دیروز است، و فردا بازتابی از امروز، و آگاهی كامل بر تمام جزئیات امروز به معنی آگاهی كامل بر حوادث گذشته و آینده است. به این ترتیب وقتی حوادث امروز با تمام ویژگیها و خصوصیات نزد خداوند حاضر است به یك معنی گذشته و آینده هم نزد او حضور دارد. «امروز» آئینه‏ای است برای «گذشته» و «آینده» و تمام حوادث دیروز و فردا را در آئینه امروز می‏توان مشاهده كرد
2 ـ راه دیگری را كه برای پاسخ از این سؤال گفته می‏شود با ذكر یك مثال روشن می‏كنیم فرض كنید كسی در اطاقكی زندانی است كه فقط روزنه كوچكی به خارج دارد، در حالی كه یك قطار شتر از مقابل این روزنه می‏گذرد، او نخست ناظر سر و گردن یك شتر، و سپس كوهان، و بعد پاها و دم او است، و همچنین سایر شترهائی كه در این قطارند، و این كوچك بودن روزنه دید سبب می‏شود كه او برای خود گذشته و آینده و ماضی و مستقبل درست كند، اما برای كسی كه بیرون این اطاقك است، و بر پشت بام در «فضای باز» ایستاده به تمام بیابان نگاه می‏كند، مطلب طور دیگری است، او همه قطار شتران را یكجا می‏بیند كه در حال حركتند.
از اینجا روشن می‏شود كه ساختن مفاهیم گذشته و حال و آینده نتیجه محدودیت دید انسان است، آنچه برای ما زمان ماضی محسوب می‏شود برای اقوام پیشین زمان مستقبل بوده و آنچه برای ما مستقبل است برای آیندگان ماضی است.
اما برای ذاتی كه همه جا حضور دارد، و ازل و ابد را فراگرفته، ماضی و مضارع و حال بی‏معنی است، همه حوادث در تمام طول زمان نزد او حاضرند (منتهی هركدام در ظرف مخصوص خود) و او به همه حوادث و موجودات عالم، چه در گذشته و چه در حال و آینده یكسان احاطه دارد.
البته اعتراف می‏كنیم تصور این مطلب برای ما كه در زندان زمان و مكان محبوس هستیم كار مشكل و پیچیده‏ای است، ولی در عین حال مطلبی است قابل دقت و مطالعه.
3 ـ راه دیگری كه بسیاری از فلاسفه روی آن تكیه كرده‏اند این است كه خداوند عالم به ذات خویش است و چون ذات او علت برای تمام مخلوقات است علم به علت سبب علم به معلول می‏شود و به تعبیر دیگر، خداوند جامع تمام كمالاتی است كه در تمام مخلوقات می‏باشد و همه را به نحو اكمل دارد، تنها نقائص آنها است كه در ذات پاك او راه ندارد، پس هنگامی كه او به ذات خویش عالم باشد در حقیقت به همه آنها آگاه است (این راه با راه اول تفاوت ظریفی دارد كه با دقت روشن می‏شود).

لینک دانلود


ادامه مطلب
متن سوال: علم خداوند به حوادث آینده چگونه متصور است با اینكه آنها هنوز وجود خارجی پیدا نكرده‏اند؟

متن پاسخ: این سؤال و اشكال را از سه راه می‏توان پاسخ گفت:
1 ـ نخست اینكه خداوند همیشه به ذات پاك خود كه علّت همه اشیاء است احاطه داشته و دارد، و این علم اجمالی به همه حوادث و موجودات جهان قبل از ایجاد و بعد از ایجاد است. و به تعبیر دیگر، اگر ما آگاهی به علت اشیاء داشته باشیم می‏توانیم آگاهی به نتیجه و معلول آنها نیز پیدا كنیم، چرا كه هر علتی تمام كمالات معلول و بالاتر از آن را دارد.
این سخن را می‏توان به گونه روشنتری چنین توضیح داد حوادث گذشته به طور كامل نابود نشده، و آثارش در دل حوادث امروز وجود دارد، و همچنین حوادث آینده از حوادث امروز جدا نیست، و دقیقاً با حوادث امروز مربوط است، و به این ترتیب «گذشته» و «حال» و «آینده» یك رشته و زنجیر مانندی از علت و معلول را به وجود می‏آورد كه اگر دقیقاً به هریك از آنها آگاه شویم حلقه‏های قبل و بعد در آن وجود دارد.
فی المثل اگر من دقیقاً وضع هوای تمام كره زمین را با تمام جزئیات و مشخصات، و علت و معلولهای آن، و حركت كره زمین، و مسأله جاذبه و دافعه، همه اینها را بدانم، می‏توانم دقیقاً از وضع هوا در میلیونها سال قبل، یا میلیونها سال بعد آگاه گردم، چرا كه پرونده گذشته و آینده در حال موجود است، نه پرونده اجمالی كه پرونده تفصیلی آنها در جزئیات پرونده حاضر منعكس است. امروز دقیقاً بازتابی از دیروز است، و فردا بازتابی از امروز، و آگاهی كامل بر تمام جزئیات امروز به معنی آگاهی كامل بر حوادث گذشته و آینده است. به این ترتیب وقتی حوادث امروز با تمام ویژگیها و خصوصیات نزد خداوند حاضر است به یك معنی گذشته و آینده هم نزد او حضور دارد. «امروز» آئینه‏ای است برای «گذشته» و «آینده» و تمام حوادث دیروز و فردا را در آئینه امروز می‏توان مشاهده كرد
2 ـ راه دیگری را كه برای پاسخ از این سؤال گفته می‏شود با ذكر یك مثال روشن می‏كنیم فرض كنید كسی در اطاقكی زندانی است كه فقط روزنه كوچكی به خارج دارد، در حالی كه یك قطار شتر از مقابل این روزنه می‏گذرد، او نخست ناظر سر و گردن یك شتر، و سپس كوهان، و بعد پاها و دم او است، و همچنین سایر شترهائی كه در این قطارند، و این كوچك بودن روزنه دید سبب می‏شود كه او برای خود گذشته و آینده و ماضی و مستقبل درست كند، اما برای كسی كه بیرون این اطاقك است، و بر پشت بام در «فضای باز» ایستاده به تمام بیابان نگاه می‏كند، مطلب طور دیگری است، او همه قطار شتران را یكجا می‏بیند كه در حال حركتند.
از اینجا روشن می‏شود كه ساختن مفاهیم گذشته و حال و آینده نتیجه محدودیت دید انسان است، آنچه برای ما زمان ماضی محسوب می‏شود برای اقوام پیشین زمان مستقبل بوده و آنچه برای ما مستقبل است برای آیندگان ماضی است.
اما برای ذاتی كه همه جا حضور دارد، و ازل و ابد را فراگرفته، ماضی و مضارع و حال بی‏معنی است، همه حوادث در تمام طول زمان نزد او حاضرند (منتهی هركدام در ظرف مخصوص خود) و او به همه حوادث و موجودات عالم، چه در گذشته و چه در حال و آینده یكسان احاطه دارد.
البته اعتراف می‏كنیم تصور این مطلب برای ما كه در زندان زمان و مكان محبوس هستیم كار مشكل و پیچیده‏ای است، ولی در عین حال مطلبی است قابل دقت و مطالعه.
3 ـ راه دیگری كه بسیاری از فلاسفه روی آن تكیه كرده‏اند این است كه خداوند عالم به ذات خویش است و چون ذات او علت برای تمام مخلوقات است علم به علت سبب علم به معلول می‏شود و به تعبیر دیگر، خداوند جامع تمام كمالاتی است كه در تمام مخلوقات می‏باشد و همه را به نحو اكمل دارد، تنها نقائص آنها است كه در ذات پاك او راه ندارد، پس هنگامی كه او به ذات خویش عالم باشد در حقیقت به همه آنها آگاه است (این راه با راه اول تفاوت ظریفی دارد كه با دقت روشن می‏شود).

لینک دانلود

دسته موضوعی:شبهات,
منبع:علم خداوند به حوادث آینده چگونه متصور است با اینكه آنها هنوز وجود خارجی پیدا نكرده‏اند؟,
keyword:متن سوال: علم خداوند به حوادث آینده چگونه متصور است با اینكه آنها هنوز وجود خارجی پیدا نكرده‏اند؟ متن پاسخ: این سؤال و اشكال را از سه راه می‏توان پاسخ گفت: 1 ـ نخست اینكه خداوند همیشه به ذات پاك خود كه علّت همه اشیاء است احاطه داشته و دارد,و این علم اجمالی به همه حوادث و موجودات جهان قبل از ایجاد و بعد از ایجاد است. و به تعبیر دیگر,اگر ما آگاهی به علت اشیاء داشته باشیم می‏توانیم آگاهی به نتیجه و معلول آنها نیز پیدا كنیم,چرا كه هر علتی تمام كمالات معلول و بالاتر از آن را دارد. این سخن را می‏توان به گونه روشنتری چنین توضیح داد حوادث گذشته به طور كامل نابود نشده,و آثارش در دل حوادث امروز وجود دارد,و همچنین حوادث آینده از حوادث امروز جدا نیست,و دقیقاً با حوادث امروز مربوط است,و به این ترتیب «گذشته» و «حال» و «آینده» یك رشته و زنجیر مانندی از علت و معلول را به وجود می‏آورد كه اگر دقیقاً به هریك از آنها آگاه شویم حلقه‏های قبل و بعد در آن وجود دارد. فی المثل اگر من دقیقاً وضع هوای تمام كره زمین را با تمام جزئیات و مشخصات,و علت و معلولهای آن,و حركت كره زمین,و مسأله جاذبه و دافعه,همه اینها را بدانم,می‏توانم دقیقاً از وضع هوا در میلیونها سال قبل,یا میلیونها سال بعد آگاه گردم,چرا كه پرونده گذشته و آینده در حال موجود است,نه پرونده اجمالی كه پرونده تفصیلی آنها در جزئیات پرونده حاضر منعكس است. امروز دقیقاً بازتابی از دیروز است,و فردا بازتابی از امروز,و آگاهی كامل بر تمام جزئیات امروز به معنی آگاهی كامل بر حوادث گذشته و آینده است. به این ترتیب وقتی حوادث امروز با تمام ویژگیها و خصوصیات نزد خداوند حاضر است به یك معنی گذشته و آینده هم نزد او حضور دارد. «امروز» آئینه‏ای است برای «گذشته» و «آینده» و تمام حوادث دیروز و فردا را در آئینه امروز می‏توان مشاهده كرد 2 ـ راه دیگری را كه برای پاسخ از این سؤال گفته می‏شود با ذكر یك مثال روشن می‏كنیم فرض كنید كسی در اطاقكی زندانی است كه فقط روزنه كوچكی به خارج دارد,در حالی كه یك قطار شتر از مقابل این روزنه می‏گذرد,او نخست ناظر سر و گردن یك شتر,و سپس كوهان,و بعد پاها و دم او است,و همچنین سایر شترهائی كه در این قطارند,و این كوچك بودن روزنه دید سبب می‏شود كه او برای خود گذشته و آینده و ماضی و مستقبل درست كند,اما برای كسی كه بیرون این اطاقك است,و بر پشت بام در «فضای باز» ایستاده به تمام بیابان نگاه می‏كند,مطلب طور دیگری است,او همه قطار شتران را یكجا می‏بیند كه در حال حركتند. از اینجا روشن می‏شود كه ساختن مفاهیم گذشته و حال و آینده نتیجه محدودیت دید انسان است,آنچه برای ما زمان ماضی محسوب می‏شود برای اقوام پیشین زمان مستقبل بوده و آنچه برای ما مستقبل است برای آیندگان ماضی است. اما برای ذاتی كه همه جا حضور دارد,و ازل و ابد را فراگرفته,ماضی و مضارع و حال بی‏معنی است,همه حوادث در تمام طول زمان نزد او حاضرند (منتهی هركدام در ظرف مخصوص خود) و او به همه حوادث و موجودات عالم,چه در گذشته و چه در حال و آینده یكسان احاطه دارد. البته اعتراف می‏كنیم تصور این مطلب برای ما كه در زندان زمان و مكان محبوس هستیم كار مشكل و پیچیده‏ای است,ولی در عین حال مطلبی است قابل دقت و مطالعه. 3 ـ راه دیگری كه بسیاری از فلاسفه روی آن تكیه كرده‏اند این است كه خداوند عالم به ذات خویش است و چون ذات او علت برای تمام مخلوقات است علم به علت سبب علم به معلول می‏شود و به تعبیر دیگر,خداوند جامع تمام كمالاتی است كه در تمام مخلوقات می‏باشد و همه را به نحو اكمل دارد,تنها نقائص آنها است كه در ذات پاك او راه ندارد,پس هنگامی كه او به ذات خویش عالم باشد در حقیقت به همه آنها آگاه است (این راه با راه اول تفاوت ظریفی دارد كه با دقت روشن می‏شود). لینک دانلود,علم خداوند به حوادث آینده چگونه متصور است با اینكه آنها هنوز وجود خارجی پیدا نكرده‏اند؟,
- - -
+نظر();
 
محصولات تصادفی





منوی اصلی
خانه
قرعه کشی ایران مارکت سنتر
رهگیری ایران مارکت سنتر
گفتگو با مدیر
پیام به مدیر
RSS
Atom
 
موضوعات مطالب
شبهات
ترتیل قرآن
محصولات ایران مارکت سنتر
محصولات فروشگاه اینترنتی فروش
تصاویر مذهبی عکس مذهبی
سخنرانی مذهبی
نرم افزار مذهبی
مداحی خوانی مذهبی مرثیه خوانی و مولودی خوانی مذهبی
 
کلمات کلیدی
سپس وجه کالا و هزینه ارسال را به مامور پست بپردازید. جهت مشاهده
مداحی
محرم
ابتدا محصول یا محصولات مورد نظرتان را درب منزل یا محل کار تحویل
پس از کلیک روی دکمه زیر و تکمیل فرم سفارش
 
نظر سنجی
برای چه کاری وارد وبلاگ شدید؟





 
جستجو





 
آمار
کل بازدید:
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد کل مطالب :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 
سایر امکانات
 


تمامی حقوق محفوظ می باشد!

www.ShiaTheme.com