تبلیغات
قران كریم - چگونه خداوند می تواند در یك لحظه اعمال همه مردم را زیر نظر بگیرد؟
  
 قران كریم
رفع شبهات دین و جواب به سوالات و متن نهج البلاغه و تفسیر قرآن
آخرین مطالب
معرفی سایت سئوقالبفا
ریاضت چند نوع است؟ كدام نوع جایز و كدام غیر جایز است؟
آوای كافی
عطش
ریاضتهایى كه در مكاتب غیراسلامى وجود دارد و باعث توانایى هایى در انسان مى شود، چه حكمى دارد؟
لیست کامل
 
آرشیو مطالب
هفته اول فروردین 1392
هفته اول فروردین 1390
هفته چهارم اسفند 1389
هفته سوم اسفند 1389
هفته دوم اسفند 1389
لیست کامل
 
پیوندهای روزانه
زندگی زیباست-باشگاه پرواز!
دانشگاه پیام نور قوچان
وبلاگ شخصی فرشید صفدری
سایت طنز | سرگرمی | عاشقانه | آموزشی | خنده و شادی هم میهن
دختر بانمک
لیست کامل
ارسال لینک برای تبادل لینک
 
پیوندها
بچه ایرونی
سایت شتا
سایت آموزش آیفون
قیمت و نرخ ارز بانک مرکزی
جاوید الکترونیک تعمیرات تخصصی
لیست کامل
 

چگونه خداوند می تواند در یك لحظه اعمال همه مردم را زیر نظر بگیرد؟

متن سوال: چگونه خداوند می تواند در یك لحظه اعمال همه مردم را زیر نظر بگیرد؟

متن پاسخ: از آن جا كه خدا خالق مخلوقات است، و وجودی است فوق زمان و مكان و نامحدود و غیر متناهی، احاطة‌ قیّومی به همة عالم دارد و همواره با مخلوقات است. قرآن می فرماید: "و هم معكم این ما كنتم؛ او با شما است هر جا كه باشید".[1]
بودن خدا با همة اشیا مانند بودن دو چیز پیش هم یا مثل بودن آب در كوزه نیست. امیر مؤمنان(ع) در این باره می فرماید: "خدا با هر چیز هست، اما نه به معنای چسبیدن به آن، و غیر از هر چیزی است اما نه به گونه ای كه جدای از آن باشد".[2]
حضرت راجع به خدا می فرماید: خدا با هر چیزی هست، یعنی با من با شما، با آسمان و زمین، با خورشید و با ... منتها وقتی می گوییم "مع = با" آن معیّتی كه در ذهنمان می آید معیّت جسمی است، مثل این كه دو جسم پهلوی یكدیگر قرار گرفته باشند، یا این كه یكی در دیگری قرار گرفته باشد و دیگری محل آن باشد مثل آبی كه در كوزه است، به این معنی كه آب با كوزه و كوزه هم با آب است، یعنی حال و محل یكدیگرند. دو موجود مادی كه پهلوی هم باشند چنین است. به عبارت دیگر "معیت= با هم بودن" امر اضافی است، یعنی اضافة بین دو چیز است، پس دو چیزی كه كنار هم باشند، ‌یا یكی حال و دیگری محلّ باشد، به این با هم بودن "معیّت" می گویند.
خدا با هر چیزی هست،‌ اما نه آن معیّتی كه اجسام با هم دارند چون خدا جسم نیست. جسم دارای زمان ومكان و جهت است، و خدا نه زمان دارد و نه دارای مكان و جهت است. پس معیّت حق با موجودات به اصطلاح معیّت قیّومی است. معیّت قیّوم نسبت به متقوّم، و معیّت علّت نسبت به معلول، یعنی احاطة علت نسبت به معلول، و چون خدا علت موجودات است، به همة موجودات احاطه دارد. اگر بخواهیم مثالی در این مورد بزنیم كه یك مقدار تقریب به ذهن باشد،‌ مثل روح شما نسبت به بدن شما. روح كه با بدن شما است اگر در بدن نباشد،‌ چشم و دست و پا نمی توانند حركتی داشته باشند. پس از مرگ تمام اعضا و سلول های بدن سر جای خود می باشند،‌ می گویند تا چند ساعتی وضع سلول ها به هم نمی خورد ولی عاملی كه علت تحرك آن ها بود (روح) از بدن جدا شده است. پس شما موجودی هستید ورای این بدن، و آن روح شما است كه این بدن را اداره می كند. اگر روح از بدن بیرون رود، اعضا و جوارح نمی توانند كاری بكنند. حالا روح (جان) با شما واعضای شما است، اما بودن جان با چشم شما غیر از بودن دو چشم است با یكدیگر. دو چشم كه با هم اند، دو موجود مادی هستند. هر دو مكان دارند و كنار هم قرار گرفته اند، اما این كه جان شما با چشم شما است، به این معنی است كه جان به چشم تان احاطه دارد و بینایی چشم به جان بسته است،‌ از این رو معیّت جان با بدن مثل معیّت دو جسم نیست،‌ بلكه معیّت محیط و محاط است، چرا كه جان به همة بدن احاطه دارد، یعنی اداره كنندة بدن است، و بدن مسخّر جان است،‌ بنابراین روح كه تصمیم می گیرد،‌ دست و پا و چشم حركت می كند،‌ و همه این حركت ها و سكون هایی كه در بدن هست، از آنِ جان است،‌پس جان با شما است اما این "با شما" با آن جایی كه می گوییم دوست شما با شما است فرق دارد. جان بر شما احاطه دارد، ولی درست در كنار شما است.
شاعر كه گفته است:‌ "حق جان جهان است و جهان جمله بدن" منظور این است كه حق تعالی جان جهان است و همة عالَم به منزلة بدن می باشد. این تشبیه است چرا كه جان خالق بدن شما نیست و با این كه بر بدن احاطه دارد، بدن موجود مستقلی است،‌ ولی عالَم مخلوق جلوة خدا است. پس احاطة خدا بر عالَم بالاتر از احاطة جان بر بدن شما است.
اگر بخواهیم احاطة خدا را به عالَم مثال بزنیم مانند احاطه ای است كه روح بر تصورات شما دارد. شما در حالی كه در خانه نشسته اید در ذهن خود یك باغ پر از گیلاس را تصور می كنید. این تصور ساخته و مخلوق ذهن شما است، و در این باره ذهن و روح شما به این تصور احاطه دارد و حدوث و بقای این تصور بسته به توجه شما است. تا توجه دارید، باغ گیلاس موجود است، ولی به محض این كه ذهن روی مطلب دیگری رفت، تصور باغ پر از گیلاس تمام می شود. چون این تصور مخلوق ذهن شما است، با ذهن است،‌ و ذهن فاعل و محیط بر آن است و آن جلوة ذهن شما است.
تمام عالَم از آسمان و زمین و كهكشان ها و همة مجردات و ملائكه ها و ... نسبت شان به خدا مثل نسبت تصورات شما به ذهن است. تصور مخلوق ذهن شما است و ذهن احاطه بر آن دارد،‌ كه از آن تعبیر می كنند به "احاطة قیّومی" یعنی این تصور متقوّم به ذهن شما است و حدوث و بقا و موجودیتش وابسته به ذهن است.
امام باقر(ع) فرمود: "آن چه را تصور می كنید، مخلوق و مصنوع شما است".[3]
تمام جهان هستی نسبت به خدا این طور است كه او قیّوم عالَم است و احاطه بر آن دارد و عالَم حدوثاً و بقاءً وابسته به ارادة حق تعالی است.[4]
پس این یك واقعیت است (نه كنایه و مجاز) كه خدا همیشه و همه جا با ما است و همه جا حاضر و ناظر و مراقب است. اعتقاد به این واقعیت كه دل انگیز و روح پرور و مسئولیت آفرین است، از درجات بالای ایمان است. رسول خدا(ص) فرمود:‌ "برترین مرحلة ایمان این است كه انسان بداند هر جا باشد خدا با او است".
پی نوشت ها :
[1] حدید (57) آیة 4.
[2] نهج البلاغه، خطبة 1.
[3] بحارالأنوار، ج66، ص 293؛ نهج البلاغه، ج 1، ص 204 - 207.
[4] درس هایی از تفسیر نمونه، ج 32، ص 307؛‌ درالمنثور، ج 6، ص 171.

لینک دانلود


ادامه مطلب
متن سوال: چگونه خداوند می تواند در یك لحظه اعمال همه مردم را زیر نظر بگیرد؟(پ)

متن پاسخ: از آن جا كه خدا خالق مخلوقات است، و وجودی است فوق زمان و مكان و نامحدود و غیر متناهی، احاطة‌ قیّومی به همة عالم دارد و همواره با مخلوقات است. قرآن می فرماید: "و هم معكم این ما كنتم؛ او با شما است هر جا كه باشید".[1]
بودن خدا با همة اشیا مانند بودن دو چیز پیش هم یا مثل بودن آب در كوزه نیست. امیر مؤمنان(ع) در این باره می فرماید: "خدا با هر چیز هست، اما نه به معنای چسبیدن به آن، و غیر از هر چیزی است اما نه به گونه ای كه جدای از آن باشد".[2]
حضرت راجع به خدا می فرماید: خدا با هر چیزی هست، یعنی با من با شما، با آسمان و زمین، با خورشید و با ... منتها وقتی می گوییم "مع = با" آن معیّتی كه در ذهنمان می آید معیّت جسمی است، مثل این كه دو جسم پهلوی یكدیگر قرار گرفته باشند، یا این كه یكی در دیگری قرار گرفته باشد و دیگری محل آن باشد مثل آبی كه در كوزه است، به این معنی كه آب با كوزه و كوزه هم با آب است، یعنی حال و محل یكدیگرند. دو موجود مادی كه پهلوی هم باشند چنین است. به عبارت دیگر "معیت= با هم بودن" امر اضافی است، یعنی اضافة بین دو چیز است، پس دو چیزی كه كنار هم باشند، ‌یا یكی حال و دیگری محلّ باشد، به این با هم بودن "معیّت" می گویند.
خدا با هر چیزی هست،‌ اما نه آن معیّتی كه اجسام با هم دارند چون خدا جسم نیست. جسم دارای زمان ومكان و جهت است، و خدا نه زمان دارد و نه دارای مكان و جهت است. پس معیّت حق با موجودات به اصطلاح معیّت قیّومی است. معیّت قیّوم نسبت به متقوّم، و معیّت علّت نسبت به معلول، یعنی احاطة علت نسبت به معلول، و چون خدا علت موجودات است، به همة موجودات احاطه دارد. اگر بخواهیم مثالی در این مورد بزنیم كه یك مقدار تقریب به ذهن باشد،‌ مثل روح شما نسبت به بدن شما. روح كه با بدن شما است اگر در بدن نباشد،‌ چشم و دست و پا نمی توانند حركتی داشته باشند. پس از مرگ تمام اعضا و سلول های بدن سر جای خود می باشند،‌ می گویند تا چند ساعتی وضع سلول ها به هم نمی خورد ولی عاملی كه علت تحرك آن ها بود (روح) از بدن جدا شده است. پس شما موجودی هستید ورای این بدن، و آن روح شما است كه این بدن را اداره می كند. اگر روح از بدن بیرون رود، اعضا و جوارح نمی توانند كاری بكنند. حالا روح (جان) با شما واعضای شما است، اما بودن جان با چشم شما غیر از بودن دو چشم است با یكدیگر. دو چشم كه با هم اند، دو موجود مادی هستند. هر دو مكان دارند و كنار هم قرار گرفته اند، اما این كه جان شما با چشم شما است، به این معنی است كه جان به چشم تان احاطه دارد و بینایی چشم به جان بسته است،‌ از این رو معیّت جان با بدن مثل معیّت دو جسم نیست،‌ بلكه معیّت محیط و محاط است، چرا كه جان به همة بدن احاطه دارد، یعنی اداره كنندة بدن است، و بدن مسخّر جان است،‌ بنابراین روح كه تصمیم می گیرد،‌ دست و پا و چشم حركت می كند،‌ و همه این حركت ها و سكون هایی كه در بدن هست، از آنِ جان است،‌پس جان با شما است اما این "با شما" با آن جایی كه می گوییم دوست شما با شما است فرق دارد. جان بر شما احاطه دارد، ولی درست در كنار شما است.
شاعر كه گفته است:‌ "حق جان جهان است و جهان جمله بدن" منظور این است كه حق تعالی جان جهان است و همة عالَم به منزلة بدن می باشد. این تشبیه است چرا كه جان خالق بدن شما نیست و با این كه بر بدن احاطه دارد، بدن موجود مستقلی است،‌ ولی عالَم مخلوق جلوة خدا است. پس احاطة خدا بر عالَم بالاتر از احاطة جان بر بدن شما است.
اگر بخواهیم احاطة خدا را به عالَم مثال بزنیم مانند احاطه ای است كه روح بر تصورات شما دارد. شما در حالی كه در خانه نشسته اید در ذهن خود یك باغ پر از گیلاس را تصور می كنید. این تصور ساخته و مخلوق ذهن شما است، و در این باره ذهن و روح شما به این تصور احاطه دارد و حدوث و بقای این تصور بسته به توجه شما است. تا توجه دارید، باغ گیلاس موجود است، ولی به محض این كه ذهن روی مطلب دیگری رفت، تصور باغ پر از گیلاس تمام می شود. چون این تصور مخلوق ذهن شما است، با ذهن است،‌ و ذهن فاعل و محیط بر آن است و آن جلوة ذهن شما است.
تمام عالَم از آسمان و زمین و كهكشان ها و همة مجردات و ملائكه ها و ... نسبت شان به خدا مثل نسبت تصورات شما به ذهن است. تصور مخلوق ذهن شما است و ذهن احاطه بر آن دارد،‌ كه از آن تعبیر می كنند به "احاطة قیّومی" یعنی این تصور متقوّم به ذهن شما است و حدوث و بقا و موجودیتش وابسته به ذهن است.
امام باقر(ع) فرمود: "آن چه را تصور می كنید، مخلوق و مصنوع شما است".[3]
تمام جهان هستی نسبت به خدا این طور است كه او قیّوم عالَم است و احاطه بر آن دارد و عالَم حدوثاً و بقاءً وابسته به ارادة حق تعالی است.[4]
پس این یك واقعیت است (نه كنایه و مجاز) كه خدا همیشه و همه جا با ما است و همه جا حاضر و ناظر و مراقب است. اعتقاد به این واقعیت كه دل انگیز و روح پرور و مسئولیت آفرین است، از درجات بالای ایمان است. رسول خدا(ص) فرمود:‌ "برترین مرحلة ایمان این است كه انسان بداند هر جا باشد خدا با او است".
پی نوشت ها :
[1] حدید (57) آیة 4.
[2] نهج البلاغه، خطبة 1.
[3] بحارالأنوار، ج66، ص 293؛ نهج البلاغه، ج 1، ص 204 - 207.
[4] درس هایی از تفسیر نمونه، ج 32، ص 307؛‌ درالمنثور، ج 6، ص 171.

لینک دانلود

دسته موضوعی:شبهات,
منبع:چگونه خداوند می تواند در یك لحظه اعمال همه مردم را زیر نظر بگیرد؟(,
keyword:متن سوال: چگونه خداوند می تواند در یك لحظه اعمال همه مردم را زیر نظر بگیرد؟(پ) متن پاسخ: از آن جا كه خدا خالق مخلوقات است,و وجودی است فوق زمان و مكان و نامحدود و غیر متناهی,احاطة‌ قیّومی به همة عالم دارد و همواره با مخلوقات است. قرآن می فرماید: "و هم معكم این ما كنتم؛ او با شما است هر جا كه باشید".[1] بودن خدا با همة اشیا مانند بودن دو چیز پیش هم یا مثل بودن آب در كوزه نیست. امیر مؤمنان(ع) در این باره می فرماید: "خدا با هر چیز هست,اما نه به معنای چسبیدن به آن,و غیر از هر چیزی است اما نه به گونه ای كه جدای از آن باشد".[2] حضرت راجع به خدا می فرماید: خدا با هر چیزی هست,یعنی با من با شما,با آسمان و زمین,با خورشید و با ... منتها وقتی می گوییم "مع = با" آن معیّتی كه در ذهنمان می آید معیّت جسمی است,مثل این كه دو جسم پهلوی یكدیگر قرار گرفته باشند,یا این كه یكی در دیگری قرار گرفته باشد و دیگری محل آن باشد مثل آبی كه در كوزه است,به این معنی كه آب با كوزه و كوزه هم با آب است,یعنی حال و محل یكدیگرند. دو موجود مادی كه پهلوی هم باشند چنین است. به عبارت دیگر "معیت= با هم بودن" امر اضافی است,یعنی اضافة بین دو چیز است,پس دو چیزی كه كنار هم باشند,‌یا یكی حال و دیگری محلّ باشد,به این با هم بودن "معیّت" می گویند. خدا با هر چیزی هست,‌ اما نه آن معیّتی كه اجسام با هم دارند چون خدا جسم نیست. جسم دارای زمان ومكان و جهت است,و خدا نه زمان دارد و نه دارای مكان و جهت است. پس معیّت حق با موجودات به اصطلاح معیّت قیّومی است. معیّت قیّوم نسبت به متقوّم,و معیّت علّت نسبت به معلول,یعنی احاطة علت نسبت به معلول,و چون خدا علت موجودات است,به همة موجودات احاطه دارد. اگر بخواهیم مثالی در این مورد بزنیم كه یك مقدار تقریب به ذهن باشد,‌ مثل روح شما نسبت به بدن شما. روح كه با بدن شما است اگر در بدن نباشد,‌ چشم و دست و پا نمی توانند حركتی داشته باشند. پس از مرگ تمام اعضا و سلول های بدن سر جای خود می باشند,‌ می گویند تا چند ساعتی وضع سلول ها به هم نمی خورد ولی عاملی كه علت تحرك آن ها بود (روح) از بدن جدا شده است. پس شما موجودی هستید ورای این بدن,و آن روح شما است كه این بدن را اداره می كند. اگر روح از بدن بیرون رود,اعضا و جوارح نمی توانند كاری بكنند. حالا روح (جان) با شما واعضای شما است,اما بودن جان با چشم شما غیر از بودن دو چشم است با یكدیگر. دو چشم كه با هم اند,دو موجود مادی هستند. هر دو مكان دارند و كنار هم قرار گرفته اند,اما این كه جان شما با چشم شما است,به این معنی است كه جان به چشم تان احاطه دارد و بینایی چشم به جان بسته است,‌ از این رو معیّت جان با بدن مثل معیّت دو جسم نیست,‌ بلكه معیّت محیط و محاط است,چرا كه جان به همة بدن احاطه دارد,یعنی اداره كنندة بدن است,و بدن مسخّر جان است,‌ بنابراین روح كه تصمیم می گیرد,‌ دست و پا و چشم حركت می كند,‌ و همه این حركت ها و سكون هایی كه در بدن هست,از آنِ جان است,‌پس جان با شما است اما این "با شما" با آن جایی كه می گوییم دوست شما با شما است فرق دارد. جان بر شما احاطه دارد,ولی درست در كنار شما است. شاعر كه گفته است:‌ "حق جان جهان است و جهان جمله بدن" منظور این است كه حق تعالی جان جهان است و همة عالَم به منزلة بدن می باشد. این تشبیه است چرا كه جان خالق بدن شما نیست و با این كه بر بدن احاطه دارد,بدن موجود مستقلی است,‌ ولی عالَم مخلوق جلوة خدا است. پس احاطة خدا بر عالَم بالاتر از احاطة جان بر بدن شما است. اگر بخواهیم احاطة خدا را به عالَم مثال بزنیم مانند احاطه ای است كه روح بر تصورات شما دارد. شما در حالی كه در خانه نشسته اید در ذهن خود یك باغ پر از گیلاس را تصور می كنید. این تصور ساخته و مخلوق ذهن شما است,و در این باره ذهن و روح شما به این تصور احاطه دارد و حدوث و بقای این تصور بسته به توجه شما است. تا توجه دارید,باغ گیلاس موجود است,ولی به محض این كه ذهن روی مطلب دیگری رفت,تصور باغ پر از گیلاس تمام می شود. چون این تصور مخلوق ذهن شما است,با ذهن است,‌ و ذهن فاعل و محیط بر آن است و آن جلوة ذهن شما است. تمام عالَم از آسمان و زمین و كهكشان ها و همة مجردات و ملائكه ها و ... نسبت شان به خدا مثل نسبت تصورات شما به ذهن است. تصور مخلوق ذهن شما است و ذهن احاطه بر آن دارد,‌ كه از آن تعبیر می كنند به "احاطة قیّومی" یعنی این تصور متقوّم به ذهن شما است و حدوث و بقا و موجودیتش وابسته به ذهن است. امام باقر(ع) فرمود: "آن چه را تصور می كنید,مخلوق و مصنوع شما است".[3] تمام جهان هستی نسبت به خدا این طور است كه او قیّوم عالَم است و احاطه بر آن دارد و عالَم حدوثاً و بقاءً وابسته به ارادة حق تعالی است.[4] پس این یك واقعیت است (نه كنایه و مجاز) كه خدا همیشه و همه جا با ما است و همه جا حاضر و ناظر و مراقب است. اعتقاد به این واقعیت كه دل انگیز و روح پرور و مسئولیت آفرین است,از درجات بالای ایمان است. رسول خدا(ص) فرمود:‌ "برترین مرحلة ایمان این است كه انسان بداند هر جا باشد خدا با او است". پی نوشت ها : [1] حدید (57) آیة 4. [2] نهج البلاغه,خطبة 1. [3] بحارالأنوار,ج66,ص 293؛ نهج البلاغه,ج 1,ص 204 - 207. [4] درس هایی از تفسیر نمونه,ج 32,ص 307؛‌ درالمنثور,ج 6,ص 171. لینک دانلود,چگونه خداوند می تواند در یك لحظه اعمال همه مردم را زیر نظر بگیرد؟,
- - -
+نظر();
 
محصولات تصادفی





منوی اصلی
خانه
قرعه کشی ایران مارکت سنتر
رهگیری ایران مارکت سنتر
گفتگو با مدیر
پیام به مدیر
RSS
Atom
 
موضوعات مطالب
شبهات
ترتیل قرآن
محصولات ایران مارکت سنتر
محصولات فروشگاه اینترنتی فروش
تصاویر مذهبی عکس مذهبی
سخنرانی مذهبی
نرم افزار مذهبی
مداحی خوانی مذهبی مرثیه خوانی و مولودی خوانی مذهبی
 
کلمات کلیدی
محرم
سپس وجه کالا و هزینه ارسال را به مامور پست بپردازید. جهت مشاهده
مداحی
ابتدا محصول یا محصولات مورد نظرتان را درب منزل یا محل کار تحویل
پس از کلیک روی دکمه زیر و تکمیل فرم سفارش
 
نظر سنجی
برای چه کاری وارد وبلاگ شدید؟





 
جستجو





 
آمار
کل بازدید:
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد کل مطالب :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 
سایر امکانات
 


تمامی حقوق محفوظ می باشد!

www.ShiaTheme.com