تبلیغات
قران كریم - دادن صفت شفادهندگی به طور مستقیم به ائمة اطهار شرك است
  
 قران كریم
رفع شبهات دین و جواب به سوالات و متن نهج البلاغه و تفسیر قرآن
آخرین مطالب
معرفی سایت سئوقالبفا
ریاضت چند نوع است؟ كدام نوع جایز و كدام غیر جایز است؟
آوای كافی
عطش
ریاضتهایى كه در مكاتب غیراسلامى وجود دارد و باعث توانایى هایى در انسان مى شود، چه حكمى دارد؟
لیست کامل
 
آرشیو مطالب
هفته اول فروردین 1392
هفته اول فروردین 1390
هفته چهارم اسفند 1389
هفته سوم اسفند 1389
هفته دوم اسفند 1389
لیست کامل
 
پیوندهای روزانه
زندگی زیباست-باشگاه پرواز!
دانشگاه پیام نور قوچان
وبلاگ شخصی فرشید صفدری
سایت طنز | سرگرمی | عاشقانه | آموزشی | خنده و شادی هم میهن
دختر بانمک
لیست کامل
ارسال لینک برای تبادل لینک
 
پیوندها
بچه ایرونی
سایت شتا
سایت آموزش آیفون
قیمت و نرخ ارز بانک مرکزی
جاوید الکترونیک تعمیرات تخصصی
لیست کامل
 

دادن صفت شفادهندگی به طور مستقیم به ائمة اطهار شرك است

متن سوال: در متن پایة‌ یك در قسمت زیارت اهل قبور گفته شده است كه دادن صفت شفادهندگی به طور مستقیم به ائمة اطهار شرك است. پس چرا در بعضی مجالس روضه می گویند اگر مریضی دارید یا حاجتی دارید به فلان امام متوسل شوید؟

متن پاسخ: توسل به ائمة اطهار به معنای وسیله قرار دادن آنان است، چون آنان مقرّب درگاه الهی هستند و مورد عنایت خدا می باشند و می توانند برای انسان واسطه شوند و دعا كنند. قرآن می فرماید: "ای كسانی كه ایمان آورده اید! پرهیزكاری پیشه كنید و وسیله ای برای تقرّب به خدا انتخاب نمایید و در راه او جهاد كنید، باشد كه رستگار شوید".[6]
به هر كار و هر چیزی كه باعث نزدیك شده به پیشگاه مقدس پروردگارمی شود وسیله می گویند كه مهم ترین آن ها ایمان به خدا و پیامبر اكرم(ص) و جهاد وعبادات و زكات و روزه و زیارت خانة‌خدا و صلة رحم و انفاق در راه خدا است. این ها وسیلة‌ تقرّب به خدا هستند.
امیرالمؤمنین در نهج البلاغه می فرماید: "بهترین چیزی كه به وسیلة آن می توان به خدا نزدیك شد ایمان به خدا و پیامبر و جهاد در راه خدا است كه قلّه كوهسار اسلام است و همچنین جملة‌اخلاص (لااله الاّالله) كه فطرت توحید است،‌ و برپاداشتن نماز كه آیین اسلام است و زكات كه فریضه است".[7]
شفاعت پیامبران و امامان و بندگان صالح كه طبق صریح قرآن باعث تقرب به پروردگار می گردد در مفهوم وسیع توسل است، حتی سوگند دادن خدا به مقام پیامبران و امامان و صالحان كه نشانة علاقه به آن ها و اهمیت دادن به مقام و مكتب آنان می باشد،‌ جزء این مفهوم وسیع است.
البته منظور از توسل به ائمه هرگز این نیست كه چیزی را از پیامبر یا امام مستقلاً تقاضا كند بلكه منظور این است كه با اَعمال صالح یا پیروی از پیامبر و امام یا شفاعت آنان و یا سوگند دادن خداوند به مقام و مكتب آن ها، از خداوند چیزی را بخواهند. این معنا نه بوی شركت می دهد و نه بر خلاف آیات است و نه از عموم آیة فوق بیرون می باشد.
قرآن و توسل:
از آیات دیگر به خوبی استفاده می شود كه وسیله قراردادن مقام انسان صالحی در پیشگاه خدا و طلب چیزی از خداوند به خاطر او، ممنوع نیست و منافات با توحید ندارد. در آیة 64 سورة نساء می خوانیم:‌"اگر آن ها هنگامی كه به خویشتن ستم كردند (و مرتكب گناهی شدند) به سراغ تو می آمدند و از خداوند طلب عفو و بخشش می كردند و تو نیز برای آن ها طلب عفو می كردی، خدا را توبه پذیر و رحیم می یافتند".
نیز در آیة‌97 سورة یوسف می خوانیم: برادران یوسف از پدر تقاضا كردند كه در پیشگاه خدا برای آن ها استغفار كند و یعقوب این تقاضا را پذیرفت.
در آیة 114 سورة توبه نیز موضوع استغفار ابراهیم برای پدرش آمده كه تأثیر دعای پیامبران را دربارة‌دیگران تأیید می كند. در آیات دیگر این موضوع منعكس است.
روایات اسلامی و توسل:
از روایات متعددی كه از شیعه و اهل تسنن در دست داریم، نیز به خوبی استفاده می شود توسل به معنی كه گفتیم اشكالی ندارد،‌ بلكه كار خوبی محسوب می شود. این روایات بسیار است و در كتب زیادی نقل شده و ما به عنوان نمونه به چند قسمت از آن ها كه در كتب معروف اهل تسنن می باشد اشاره می كنیم:
1_ در كتاب "وفاءالوفا" تألیف دانشمند معروف سنی "سمهودی" می خوانیم: مدد گرفتن و شفاعت خواستن در پیشگاه خدا از پیامبر(ص) و از مقام و شخصیت او، هم پیش از خلقت او مجاز است و هم بعد از تولد و هم بعد از رحلتش،‌هم در عالم برزخ و هم در روز رستاخیز. سپس روایت معروف توسل آدم را به پیامبر اسلام(ص) از عمر بن خطاب نقل كرده كه: آدم روی اطلاعی كه از آفرینش پیامبر اسلام در آینده داشت به پیشگاه خدا عرض كرد:
"خداوندا ! به حق محمد از تو تقاضا می كنم مرا ببخشی".[8]
سپس حدیث دیگری از راویان حدیث از جمله "نسائی" و "ترمذی" دانشمندان معروف اهل تسنن به عنوان شاهد برای جواز توسل به پیامبر در حال حیات نقل
می كند: مرد نابینایی تقاضای ازعا از پیامبر برای شفای بیماریش كرد، پیغمبر دستور داد چنین دعا كند: " اللّهم انی اسئلك و اتوجه الیك بنبیك محمد نبی الرحمه یا محمد انی توجهتبك الی ربی فی حاجتی لتقضی لی اللهم شفعه فی؛[9] خداوندا ! من از تو به خاطر پیامبرت، پیامبر رحمت تقاضا می كنم و به تو روی می آورم: ای محمد ! به وسیلة‌تو به سوی پروردگارم برای انجام حاجتم متوجه می شوم. خداوندا ! او را شفیع من ساز".
سپس در مورد جواز توسل به پیامبر بعد از وفات نقل می كند كه مرد حاجتمندی در زمان عثمان كنار قبر پیامبر آمد و نماز خواند و دعاد كرد: "الله انی اسئلك و اتوجه الیك بنبینا محمد(ص) نبی الرحمه، یا محمد انی اتوجه بك الی ربك ان تقضی حاجتی؛
خداوندا ! من از تو تقاضا می كنم و به وسیلة پیامبر ما محمد(ص) پیغمبر رحمت به سوی تو متوجه می شوم. ای محمد !‌ من به وسیلة تو متوجه پروردگار تو می شوم تا مشكلم حل شود".
بعداً اضافه می كند چیزی نگذشت كه مشكل او حل شد.[10]
2_ نویسنده كتاب "التوصل الی حقیقه التوسل" كه در موضوع توسل بسیار سختگیر است،‌26 حدیث از كتب و منابع مختلف نقل كرده كه جواز این موضوع در لابه لای كتاب ها منعكس است.
"ابن حجر مكی" در كتاب "صواعق" از "امام شافعی" پیشوای معروف اهل تسنن نقل می كند كه به اهل بیت پیامبر توسل می چست و می گفت:
آل النبی ذریعتی و هم إلیه وسیلتی
أرجو بهم اعطی غداً بیدالیمین صحیفتی؛[11]
خاندان پیامبر وسیلة منند. آنها در پیشگاه او سبب تقرب من می باشند. امیدوارم به سبب آن ها فردای قیامت،‌ نامة عمل من به دست راست من سپرده شود.
نیز از "بیهقی" نقل می كند كه در زمان خلافت خلیفة دوم، سالی قحطی شد. بلال به همراهی عده ای از صحابه بر سر قبر پیامبر آمد و گفت: "یا رسول الله استسق لأمتك ... فإنّهم قد هلكوا؛[12] ای رسول خدا ! از خدایت برای امتت باران بخواه... كه ممكن است هلاك شوند.
حتی از ابن حجر در كتاب الخیرات الحسان نقل می كند كه امام شافعی در ایامی كه در بغداد بود به زیارت ابوحنیفه می رفت و در حاجاتش به او متوسل می شد![13]
نیز در صحیح "دارمی" از "ابی الجوزاء" نقل می كند كه سالی در مدینه قحطی شدیدی واقع شد، بعضی شكایت به "عایشه" بردند،‌ او سفارش كرد كه بر فراز قبر پیامبر روزنه ای در سقف ایجاد كنند تا به بركت قبر پیامبر از طرف خدا باران نازل شود، چنین كردند و باران فراوانی آمد!
در تفسیر "آلوسی" قسمت های زیادی از احادیث فوق در پایان ناگزیر به اعتراف شده و می گوید: بعد از تمام این گفتگوها، مانعی در توسل به پیشگاه خدا به مقام پیامبر(ص) نمی بینیم، چه در حال حیات پیامبر و چه پس از رحلت او. وی از بحث نسبتاً مشروحی در این زمینه، اضافه می كند "توسل جستن به مقام غیر پیامبر در پیشگاه خدا مانعی ندارد به شرط این كه حقیقتاً در پیشگاه خدا مقامی داشته باشد.[14]
یادآوری لازم:
1_ منظور از توسل این نیست كه كسی حاجت را از پیامبر یا امامان بخواهد بلكه منظور این است كه به مقام او در پیشگاه خدا متوسل شود، و این در حقیقت توجه به خدا است، زیرا احترام پیامبر نیز به خاطر این است كه فرستادة‌او بوده و در راه او گام برداشته است. تعجب می كنیم از كسانی كه این گونه توسل را شرك می پندارند در حالیكه شرك این است كه برای خدا شریكی در صفات و اعمال او قائل شوند واین گونه توسل شباهتی با شرك ندارد.
2_ بعضی اصرار دارند كه میان حیات و وفات پیامبر و امامان فرق بگذارند، در حالی كه گذشته از روایات فوق كه بسیاری از آن ها مربوط به بعد از وافات است، از نظر یك مسلمان، پیامبران و صالحان،‌بعد از مرگ "حیات برزخی" دارند، كه وسیعتر از عالم دنیا است، همان طور كه قرآن دربارة شهدا تصریح كرده است و می گوید:‌ "آنها را مردگان فرض نكنید، آن ها زندگانند".[15]
3_ بعضی اصرار دارند میان تقاضای دعا از پیامبر، و میان سوگند دادن خدا به مقام او، فرق بگذارند و تقاضای دعا را مجاز و غیر آن را ممنوع بشمارند، در حالی كه فرق منطقی میان این دو دیده نمی شود.
4_ بعضی از نویسندگان و دانشمندان اهل تسنن مخصوصاً وهابیها كوشش دارند تمام احادیثی را كه در زمینة توسل وارد شده است تضعیف كنند و یا با اشكالات واهی و بی اساس آن ها را به دست فراموشی بسپارند. آنها در این زمینه چنان بحث می كنند كه هر ناظر بی طرفی احساس می كند قبلاً عقیده ای برای خود انتخاب كرده، ‌سپس می خواهند عقیده خود را به روایات اسلامی "تحمیل" كنند، و هر چه مخالف آن بود به نوعی از سر راه خود كنار بزنند،‌در حالی كه یك محقق هرگز نمی تواند چنین بحث های غیر منطقی و تعصب آمیزی را بپذیرد.
5_ روایات توسل به حدّ تواتر رسیده یعنی به قدری زیاد است كه ما را از بررسی اسناد آن بی نیاز می سازد علاوه بر این میان آن ها روایت صحیح فراوان است. با این حال جایی برای خرده گیری در پاره ای از اسناد باقی نمی ماند.
6_ از آنچه گفتیم روشن می شود روایاتی كه در ذیل این آیه وارد شده و می گوید: پیغمبر به مردم می فرمود: از خداوند برای من "وسیله" بخواهید و یا آنچه در كافی از علی(ع) نقل شده كه وسیله بالاترین مقامیاست كه در بهشت قرار دارد، با آنچه در تفسیر آیه گفتیم منافاتی ندارد زیرا "وسیله" هرگونه تقرب به پروردگار را شامل می شود و تقرب پیامبر به خدا و بالاترین درجه ای كه در بهشت وجود دارد یكی از مصداق های آن است.

لینک دانلود


ادامه مطلب
متن سوال: در متن پایة‌ یك در قسمت زیارت اهل قبور گفته شده است كه دادن صفت شفادهندگی به طور مستقیم به ائمة اطهار شرك است. پس چرا در بعضی مجالس روضه می گویند اگر مریضی دارید یا حاجتی دارید به فلان امام متوسل شوید؟

متن پاسخ: توسل به ائمة اطهار به معنای وسیله قرار دادن آنان است، چون آنان مقرّب درگاه الهی هستند و مورد عنایت خدا می باشند و می توانند برای انسان واسطه شوند و دعا كنند. قرآن می فرماید: "ای كسانی كه ایمان آورده اید! پرهیزكاری پیشه كنید و وسیله ای برای تقرّب به خدا انتخاب نمایید و در راه او جهاد كنید، باشد كه رستگار شوید".[6]
به هر كار و هر چیزی كه باعث نزدیك شده به پیشگاه مقدس پروردگارمی شود وسیله می گویند كه مهم ترین آن ها ایمان به خدا و پیامبر اكرم(ص) و جهاد وعبادات و زكات و روزه و زیارت خانة‌خدا و صلة رحم و انفاق در راه خدا است. این ها وسیلة‌ تقرّب به خدا هستند.
امیرالمؤمنین در نهج البلاغه می فرماید: "بهترین چیزی كه به وسیلة آن می توان به خدا نزدیك شد ایمان به خدا و پیامبر و جهاد در راه خدا است كه قلّه كوهسار اسلام است و همچنین جملة‌اخلاص (لااله الاّالله) كه فطرت توحید است،‌ و برپاداشتن نماز كه آیین اسلام است و زكات كه فریضه است".[7]
شفاعت پیامبران و امامان و بندگان صالح كه طبق صریح قرآن باعث تقرب به پروردگار می گردد در مفهوم وسیع توسل است، حتی سوگند دادن خدا به مقام پیامبران و امامان و صالحان كه نشانة علاقه به آن ها و اهمیت دادن به مقام و مكتب آنان می باشد،‌ جزء این مفهوم وسیع است.
البته منظور از توسل به ائمه هرگز این نیست كه چیزی را از پیامبر یا امام مستقلاً تقاضا كند بلكه منظور این است كه با اَعمال صالح یا پیروی از پیامبر و امام یا شفاعت آنان و یا سوگند دادن خداوند به مقام و مكتب آن ها، از خداوند چیزی را بخواهند. این معنا نه بوی شركت می دهد و نه بر خلاف آیات است و نه از عموم آیة فوق بیرون می باشد.
قرآن و توسل:
از آیات دیگر به خوبی استفاده می شود كه وسیله قراردادن مقام انسان صالحی در پیشگاه خدا و طلب چیزی از خداوند به خاطر او، ممنوع نیست و منافات با توحید ندارد. در آیة 64 سورة نساء می خوانیم:‌"اگر آن ها هنگامی كه به خویشتن ستم كردند (و مرتكب گناهی شدند) به سراغ تو می آمدند و از خداوند طلب عفو و بخشش می كردند و تو نیز برای آن ها طلب عفو می كردی، خدا را توبه پذیر و رحیم می یافتند".
نیز در آیة‌97 سورة یوسف می خوانیم: برادران یوسف از پدر تقاضا كردند كه در پیشگاه خدا برای آن ها استغفار كند و یعقوب این تقاضا را پذیرفت.
در آیة 114 سورة توبه نیز موضوع استغفار ابراهیم برای پدرش آمده كه تأثیر دعای پیامبران را دربارة‌دیگران تأیید می كند. در آیات دیگر این موضوع منعكس است.
روایات اسلامی و توسل:
از روایات متعددی كه از شیعه و اهل تسنن در دست داریم، نیز به خوبی استفاده می شود توسل به معنی كه گفتیم اشكالی ندارد،‌ بلكه كار خوبی محسوب می شود. این روایات بسیار است و در كتب زیادی نقل شده و ما به عنوان نمونه به چند قسمت از آن ها كه در كتب معروف اهل تسنن می باشد اشاره می كنیم:
1_ در كتاب "وفاءالوفا" تألیف دانشمند معروف سنی "سمهودی" می خوانیم: مدد گرفتن و شفاعت خواستن در پیشگاه خدا از پیامبر(ص) و از مقام و شخصیت او، هم پیش از خلقت او مجاز است و هم بعد از تولد و هم بعد از رحلتش،‌هم در عالم برزخ و هم در روز رستاخیز. سپس روایت معروف توسل آدم را به پیامبر اسلام(ص) از عمر بن خطاب نقل كرده كه: آدم روی اطلاعی كه از آفرینش پیامبر اسلام در آینده داشت به پیشگاه خدا عرض كرد:
"خداوندا ! به حق محمد از تو تقاضا می كنم مرا ببخشی".[8]
سپس حدیث دیگری از راویان حدیث از جمله "نسائی" و "ترمذی" دانشمندان معروف اهل تسنن به عنوان شاهد برای جواز توسل به پیامبر در حال حیات نقل
می كند: مرد نابینایی تقاضای ازعا از پیامبر برای شفای بیماریش كرد، پیغمبر دستور داد چنین دعا كند: " اللّهم انی اسئلك و اتوجه الیك بنبیك محمد نبی الرحمه یا محمد انی توجهتبك الی ربی فی حاجتی لتقضی لی اللهم شفعه فی؛[9] خداوندا ! من از تو به خاطر پیامبرت، پیامبر رحمت تقاضا می كنم و به تو روی می آورم: ای محمد ! به وسیلة‌تو به سوی پروردگارم برای انجام حاجتم متوجه می شوم. خداوندا ! او را شفیع من ساز".
سپس در مورد جواز توسل به پیامبر بعد از وفات نقل می كند كه مرد حاجتمندی در زمان عثمان كنار قبر پیامبر آمد و نماز خواند و دعاد كرد: "الله انی اسئلك و اتوجه الیك بنبینا محمد(ص) نبی الرحمه، یا محمد انی اتوجه بك الی ربك ان تقضی حاجتی؛
خداوندا ! من از تو تقاضا می كنم و به وسیلة پیامبر ما محمد(ص) پیغمبر رحمت به سوی تو متوجه می شوم. ای محمد !‌ من به وسیلة تو متوجه پروردگار تو می شوم تا مشكلم حل شود".
بعداً اضافه می كند چیزی نگذشت كه مشكل او حل شد.[10]
2_ نویسنده كتاب "التوصل الی حقیقه التوسل" كه در موضوع توسل بسیار سختگیر است،‌26 حدیث از كتب و منابع مختلف نقل كرده كه جواز این موضوع در لابه لای كتاب ها منعكس است.
"ابن حجر مكی" در كتاب "صواعق" از "امام شافعی" پیشوای معروف اهل تسنن نقل می كند كه به اهل بیت پیامبر توسل می چست و می گفت:
آل النبی ذریعتی و هم إلیه وسیلتی
أرجو بهم اعطی غداً بیدالیمین صحیفتی؛[11]
خاندان پیامبر وسیلة منند. آنها در پیشگاه او سبب تقرب من می باشند. امیدوارم به سبب آن ها فردای قیامت،‌ نامة عمل من به دست راست من سپرده شود.
نیز از "بیهقی" نقل می كند كه در زمان خلافت خلیفة دوم، سالی قحطی شد. بلال به همراهی عده ای از صحابه بر سر قبر پیامبر آمد و گفت: "یا رسول الله استسق لأمتك ... فإنّهم قد هلكوا؛[12] ای رسول خدا ! از خدایت برای امتت باران بخواه... كه ممكن است هلاك شوند.
حتی از ابن حجر در كتاب الخیرات الحسان نقل می كند كه امام شافعی در ایامی كه در بغداد بود به زیارت ابوحنیفه می رفت و در حاجاتش به او متوسل می شد![13]
نیز در صحیح "دارمی" از "ابی الجوزاء" نقل می كند كه سالی در مدینه قحطی شدیدی واقع شد، بعضی شكایت به "عایشه" بردند،‌ او سفارش كرد كه بر فراز قبر پیامبر روزنه ای در سقف ایجاد كنند تا به بركت قبر پیامبر از طرف خدا باران نازل شود، چنین كردند و باران فراوانی آمد!
در تفسیر "آلوسی" قسمت های زیادی از احادیث فوق در پایان ناگزیر به اعتراف شده و می گوید: بعد از تمام این گفتگوها، مانعی در توسل به پیشگاه خدا به مقام پیامبر(ص) نمی بینیم، چه در حال حیات پیامبر و چه پس از رحلت او. وی از بحث نسبتاً مشروحی در این زمینه، اضافه می كند "توسل جستن به مقام غیر پیامبر در پیشگاه خدا مانعی ندارد به شرط این كه حقیقتاً در پیشگاه خدا مقامی داشته باشد.[14]
یادآوری لازم:
1_ منظور از توسل این نیست كه كسی حاجت را از پیامبر یا امامان بخواهد بلكه منظور این است كه به مقام او در پیشگاه خدا متوسل شود، و این در حقیقت توجه به خدا است، زیرا احترام پیامبر نیز به خاطر این است كه فرستادة‌او بوده و در راه او گام برداشته است. تعجب می كنیم از كسانی كه این گونه توسل را شرك می پندارند در حالیكه شرك این است كه برای خدا شریكی در صفات و اعمال او قائل شوند واین گونه توسل شباهتی با شرك ندارد.
2_ بعضی اصرار دارند كه میان حیات و وفات پیامبر و امامان فرق بگذارند، در حالی كه گذشته از روایات فوق كه بسیاری از آن ها مربوط به بعد از وافات است، از نظر یك مسلمان، پیامبران و صالحان،‌بعد از مرگ "حیات برزخی" دارند، كه وسیعتر از عالم دنیا است، همان طور كه قرآن دربارة شهدا تصریح كرده است و می گوید:‌ "آنها را مردگان فرض نكنید، آن ها زندگانند".[15]
3_ بعضی اصرار دارند میان تقاضای دعا از پیامبر، و میان سوگند دادن خدا به مقام او، فرق بگذارند و تقاضای دعا را مجاز و غیر آن را ممنوع بشمارند، در حالی كه فرق منطقی میان این دو دیده نمی شود.
4_ بعضی از نویسندگان و دانشمندان اهل تسنن مخصوصاً وهابیها كوشش دارند تمام احادیثی را كه در زمینة توسل وارد شده است تضعیف كنند و یا با اشكالات واهی و بی اساس آن ها را به دست فراموشی بسپارند. آنها در این زمینه چنان بحث می كنند كه هر ناظر بی طرفی احساس می كند قبلاً عقیده ای برای خود انتخاب كرده، ‌سپس می خواهند عقیده خود را به روایات اسلامی "تحمیل" كنند، و هر چه مخالف آن بود به نوعی از سر راه خود كنار بزنند،‌در حالی كه یك محقق هرگز نمی تواند چنین بحث های غیر منطقی و تعصب آمیزی را بپذیرد.
5_ روایات توسل به حدّ تواتر رسیده یعنی به قدری زیاد است كه ما را از بررسی اسناد آن بی نیاز می سازد علاوه بر این میان آن ها روایت صحیح فراوان است. با این حال جایی برای خرده گیری در پاره ای از اسناد باقی نمی ماند.
6_ از آنچه گفتیم روشن می شود روایاتی كه در ذیل این آیه وارد شده و می گوید: پیغمبر به مردم می فرمود: از خداوند برای من "وسیله" بخواهید و یا آنچه در كافی از علی(ع) نقل شده كه وسیله بالاترین مقامیاست كه در بهشت قرار دارد، با آنچه در تفسیر آیه گفتیم منافاتی ندارد زیرا "وسیله" هرگونه تقرب به پروردگار را شامل می شود و تقرب پیامبر به خدا و بالاترین درجه ای كه در بهشت وجود دارد یكی از مصداق های آن است.

لینک دانلود

دسته موضوعی:شبهات,
منبع:دادن صفت شفادهندگی به طور مستقیم به ائمة اطهار شرك است,
keyword:متن سوال: در متن پایة‌ یك در قسمت زیارت اهل قبور گفته شده است كه دادن صفت شفادهندگی به طور مستقیم به ائمة اطهار شرك است. پس چرا در بعضی مجالس روضه می گویند اگر مریضی دارید یا حاجتی دارید به فلان امام متوسل شوید؟ متن پاسخ: توسل به ائمة اطهار به معنای وسیله قرار دادن آنان است,چون آنان مقرّب درگاه الهی هستند و مورد عنایت خدا می باشند و می توانند برای انسان واسطه شوند و دعا كنند. قرآن می فرماید: "ای كسانی كه ایمان آورده اید! پرهیزكاری پیشه كنید و وسیله ای برای تقرّب به خدا انتخاب نمایید و در راه او جهاد كنید,باشد كه رستگار شوید".[6] به هر كار و هر چیزی كه باعث نزدیك شده به پیشگاه مقدس پروردگارمی شود وسیله می گویند كه مهم ترین آن ها ایمان به خدا و پیامبر اكرم(ص) و جهاد وعبادات و زكات و روزه و زیارت خانة‌خدا و صلة رحم و انفاق در راه خدا است. این ها وسیلة‌ تقرّب به خدا هستند. امیرالمؤمنین در نهج البلاغه می فرماید: "بهترین چیزی كه به وسیلة آن می توان به خدا نزدیك شد ایمان به خدا و پیامبر و جهاد در راه خدا است كه قلّه كوهسار اسلام است و همچنین جملة‌اخلاص (لااله الاّالله) كه فطرت توحید است,‌ و برپاداشتن نماز كه آیین اسلام است و زكات كه فریضه است".[7] شفاعت پیامبران و امامان و بندگان صالح كه طبق صریح قرآن باعث تقرب به پروردگار می گردد در مفهوم وسیع توسل است,حتی سوگند دادن خدا به مقام پیامبران و امامان و صالحان كه نشانة علاقه به آن ها و اهمیت دادن به مقام و مكتب آنان می باشد,‌ جزء این مفهوم وسیع است. البته منظور از توسل به ائمه هرگز این نیست كه چیزی را از پیامبر یا امام مستقلاً تقاضا كند بلكه منظور این است كه با اَعمال صالح یا پیروی از پیامبر و امام یا شفاعت آنان و یا سوگند دادن خداوند به مقام و مكتب آن ها,از خداوند چیزی را بخواهند. این معنا نه بوی شركت می دهد و نه بر خلاف آیات است و نه از عموم آیة فوق بیرون می باشد. قرآن و توسل: از آیات دیگر به خوبی استفاده می شود كه وسیله قراردادن مقام انسان صالحی در پیشگاه خدا و طلب چیزی از خداوند به خاطر او,ممنوع نیست و منافات با توحید ندارد. در آیة 64 سورة نساء می خوانیم:‌"اگر آن ها هنگامی كه به خویشتن ستم كردند (و مرتكب گناهی شدند) به سراغ تو می آمدند و از خداوند طلب عفو و بخشش می كردند و تو نیز برای آن ها طلب عفو می كردی,خدا را توبه پذیر و رحیم می یافتند". نیز در آیة‌97 سورة یوسف می خوانیم: برادران یوسف از پدر تقاضا كردند كه در پیشگاه خدا برای آن ها استغفار كند و یعقوب این تقاضا را پذیرفت. در آیة 114 سورة توبه نیز موضوع استغفار ابراهیم برای پدرش آمده كه تأثیر دعای پیامبران را دربارة‌دیگران تأیید می كند. در آیات دیگر این موضوع منعكس است. روایات اسلامی و توسل: از روایات متعددی كه از شیعه و اهل تسنن در دست داریم,نیز به خوبی استفاده می شود توسل به معنی كه گفتیم اشكالی ندارد,‌ بلكه كار خوبی محسوب می شود. این روایات بسیار است و در كتب زیادی نقل شده و ما به عنوان نمونه به چند قسمت از آن ها كه در كتب معروف اهل تسنن می باشد اشاره می كنیم: 1_ در كتاب "وفاءالوفا" تألیف دانشمند معروف سنی "سمهودی" می خوانیم: مدد گرفتن و شفاعت خواستن در پیشگاه خدا از پیامبر(ص) و از مقام و شخصیت او,هم پیش از خلقت او مجاز است و هم بعد از تولد و هم بعد از رحلتش,‌هم در عالم برزخ و هم در روز رستاخیز. سپس روایت معروف توسل آدم را به پیامبر اسلام(ص) از عمر بن خطاب نقل كرده كه: آدم روی اطلاعی كه از آفرینش پیامبر اسلام در آینده داشت به پیشگاه خدا عرض كرد: "خداوندا ! به حق محمد از تو تقاضا می كنم مرا ببخشی".[8] سپس حدیث دیگری از راویان حدیث از جمله "نسائی" و "ترمذی" دانشمندان معروف اهل تسنن به عنوان شاهد برای جواز توسل به پیامبر در حال حیات نقل می كند: مرد نابینایی تقاضای ازعا از پیامبر برای شفای بیماریش كرد,پیغمبر دستور داد چنین دعا كند: " اللّهم انی اسئلك و اتوجه الیك بنبیك محمد نبی الرحمه یا محمد انی توجهتبك الی ربی فی حاجتی لتقضی لی اللهم شفعه فی؛[9] خداوندا ! من از تو به خاطر پیامبرت,پیامبر رحمت تقاضا می كنم و به تو روی می آورم: ای محمد ! به وسیلة‌تو به سوی پروردگارم برای انجام حاجتم متوجه می شوم. خداوندا ! او را شفیع من ساز". سپس در مورد جواز توسل به پیامبر بعد از وفات نقل می كند كه مرد حاجتمندی در زمان عثمان كنار قبر پیامبر آمد و نماز خواند و دعاد كرد: "الله انی اسئلك و اتوجه الیك بنبینا محمد(ص) نبی الرحمه,یا محمد انی اتوجه بك الی ربك ان تقضی حاجتی؛ خداوندا ! من از تو تقاضا می كنم و به وسیلة پیامبر ما محمد(ص) پیغمبر رحمت به سوی تو متوجه می شوم. ای محمد !‌ من به وسیلة تو متوجه پروردگار تو می شوم تا مشكلم حل شود". بعداً اضافه می كند چیزی نگذشت كه مشكل او حل شد.[10] 2_ نویسنده كتاب "التوصل الی حقیقه التوسل" كه در موضوع توسل بسیار سختگیر است,‌26 حدیث از كتب و منابع مختلف نقل كرده كه جواز این موضوع در لابه لای كتاب ها منعكس است. "ابن حجر مكی" در كتاب "صواعق" از "امام شافعی" پیشوای معروف اهل تسنن نقل می كند كه به اهل بیت پیامبر توسل می چست و می گفت: آل النبی ذریعتی و هم إلیه وسیلتی أرجو بهم اعطی غداً بیدالیمین صحیفتی؛[11] خاندان پیامبر وسیلة منند. آنها در پیشگاه او سبب تقرب من می باشند. امیدوارم به سبب آن ها فردای قیامت,‌ نامة عمل من به دست راست من سپرده شود. نیز از "بیهقی" نقل می كند كه در زمان خلافت خلیفة دوم,سالی قحطی شد. بلال به همراهی عده ای از صحابه بر سر قبر پیامبر آمد و گفت: "یا رسول الله استسق لأمتك ... فإنّهم قد هلكوا؛[12] ای رسول خدا ! از خدایت برای امتت باران بخواه... كه ممكن است هلاك شوند. حتی از ابن حجر در كتاب الخیرات الحسان نقل می كند كه امام شافعی در ایامی كه در بغداد بود به زیارت ابوحنیفه می رفت و در حاجاتش به او متوسل می شد![13] نیز در صحیح "دارمی" از "ابی الجوزاء" نقل می كند كه سالی در مدینه قحطی شدیدی واقع شد,بعضی شكایت به "عایشه" بردند,‌ او سفارش كرد كه بر فراز قبر پیامبر روزنه ای در سقف ایجاد كنند تا به بركت قبر پیامبر از طرف خدا باران نازل شود,چنین كردند و باران فراوانی آمد! در تفسیر "آلوسی" قسمت های زیادی از احادیث فوق در پایان ناگزیر به اعتراف شده و می گوید: بعد از تمام این گفتگوها,مانعی در توسل به پیشگاه خدا به مقام پیامبر(ص) نمی بینیم,چه در حال حیات پیامبر و چه پس از رحلت او. وی از بحث نسبتاً مشروحی در این زمینه,اضافه می كند "توسل جستن به مقام غیر پیامبر در پیشگاه خدا مانعی ندارد به شرط این كه حقیقتاً در پیشگاه خدا مقامی داشته باشد.[14] یادآوری لازم: 1_ منظور از توسل این نیست كه كسی حاجت را از پیامبر یا امامان بخواهد بلكه منظور این است كه به مقام او در پیشگاه خدا متوسل شود,و این در حقیقت توجه به خدا است,زیرا احترام پیامبر نیز به خاطر این است كه فرستادة‌او بوده و در راه او گام برداشته است. تعجب می كنیم از كسانی كه این گونه توسل را شرك می پندارند در حالیكه شرك این است كه برای خدا شریكی در صفات و اعمال او قائل شوند واین گونه توسل شباهتی با شرك ندارد. 2_ بعضی اصرار دارند كه میان حیات و وفات پیامبر و امامان فرق بگذارند,در حالی كه گذشته از روایات فوق كه بسیاری از آن ها مربوط به بعد از وافات است,از نظر یك مسلمان,پیامبران و صالحان,‌بعد از مرگ "حیات برزخی" دارند,كه وسیعتر از عالم دنیا است,همان طور كه قرآن دربارة شهدا تصریح كرده است و می گوید:‌ "آنها را مردگان فرض نكنید,آن ها زندگانند".[15] 3_ بعضی اصرار دارند میان تقاضای دعا از پیامبر,و میان سوگند دادن خدا به مقام او,فرق بگذارند و تقاضای دعا را مجاز و غیر آن را ممنوع بشمارند,در حالی كه فرق منطقی میان این دو دیده نمی شود. 4_ بعضی از نویسندگان و دانشمندان اهل تسنن مخصوصاً وهابیها كوشش دارند تمام احادیثی را كه در زمینة توسل وارد شده است تضعیف كنند و یا با اشكالات واهی و بی اساس آن ها را به دست فراموشی بسپارند. آنها در این زمینه چنان بحث می كنند كه هر ناظر بی طرفی احساس می كند قبلاً عقیده ای برای خود انتخاب كرده,‌سپس می خواهند عقیده خود را به روایات اسلامی "تحمیل" كنند,و هر چه مخالف آن بود به نوعی از سر راه خود كنار بزنند,‌در حالی كه یك محقق هرگز نمی تواند چنین بحث های غیر منطقی و تعصب آمیزی را بپذیرد. 5_ روایات توسل به حدّ تواتر رسیده یعنی به قدری زیاد است كه ما را از بررسی اسناد آن بی نیاز می سازد علاوه بر این میان آن ها روایت صحیح فراوان است. با این حال جایی برای خرده گیری در پاره ای از اسناد باقی نمی ماند. 6_ از آنچه گفتیم روشن می شود روایاتی كه در ذیل این آیه وارد شده و می گوید: پیغمبر به مردم می فرمود: از خداوند برای من "وسیله" بخواهید و یا آنچه در كافی از علی(ع) نقل شده كه وسیله بالاترین مقامیاست كه در بهشت قرار دارد,با آنچه در تفسیر آیه گفتیم منافاتی ندارد زیرا "وسیله" هرگونه تقرب به پروردگار را شامل می شود و تقرب پیامبر به خدا و بالاترین درجه ای كه در بهشت وجود دارد یكی از مصداق های آن است. لینک دانلود,دادن صفت شفادهندگی به طور مستقیم به ائمة اطهار شرك است,
- - -
+نظر();
 
محصولات تصادفی





منوی اصلی
خانه
قرعه کشی ایران مارکت سنتر
رهگیری ایران مارکت سنتر
گفتگو با مدیر
پیام به مدیر
RSS
Atom
 
موضوعات مطالب
شبهات
ترتیل قرآن
محصولات ایران مارکت سنتر
محصولات فروشگاه اینترنتی فروش
تصاویر مذهبی عکس مذهبی
سخنرانی مذهبی
نرم افزار مذهبی
مداحی خوانی مذهبی مرثیه خوانی و مولودی خوانی مذهبی
 
کلمات کلیدی
سپس وجه کالا و هزینه ارسال را به مامور پست بپردازید. جهت مشاهده
مداحی
ابتدا محصول یا محصولات مورد نظرتان را درب منزل یا محل کار تحویل
محرم
پس از کلیک روی دکمه زیر و تکمیل فرم سفارش
 
نظر سنجی
برای چه کاری وارد وبلاگ شدید؟





 
جستجو





 
آمار
کل بازدید:
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد کل مطالب :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 
سایر امکانات
 


تمامی حقوق محفوظ می باشد!

www.ShiaTheme.com