تبلیغات
قران كریم - فلسفه پرهیز از شرك چیست؟
  
 قران كریم
رفع شبهات دین و جواب به سوالات و متن نهج البلاغه و تفسیر قرآن
آخرین مطالب
معرفی سایت سئوقالبفا
ریاضت چند نوع است؟ كدام نوع جایز و كدام غیر جایز است؟
آوای كافی
عطش
ریاضتهایى كه در مكاتب غیراسلامى وجود دارد و باعث توانایى هایى در انسان مى شود، چه حكمى دارد؟
لیست کامل
 
آرشیو مطالب
هفته اول فروردین 1392
هفته اول فروردین 1390
هفته چهارم اسفند 1389
هفته سوم اسفند 1389
هفته دوم اسفند 1389
لیست کامل
 
پیوندهای روزانه
زندگی زیباست-باشگاه پرواز!
دانشگاه پیام نور قوچان
وبلاگ شخصی فرشید صفدری
سایت طنز | سرگرمی | عاشقانه | آموزشی | خنده و شادی هم میهن
دختر بانمک
لیست کامل
ارسال لینک برای تبادل لینک
 
پیوندها
بچه ایرونی
سایت شتا
سایت آموزش آیفون
قیمت و نرخ ارز بانک مرکزی
جاوید الکترونیک تعمیرات تخصصی
لیست کامل
 

فلسفه پرهیز از شرك چیست؟

متن سوال: فلسفه پرهیز از شرك چیست؟

متن پاسخ: باید دانست كه شرك نقطه مقابل توحید است،و به فرمودة قرآن كریم، كسانی كه به خداوند رحمان شرك می ورزند، در واقع خداوند را آنگونه كه هست، نشناختند.(1) اگر انسان بداند كه خداوند رحمان وجودی است بی پایان و نامحدود، و آفرینش همة موجودات از ناحیة اوست، و هر موجودی در بقای خود، هر لحظه نیازمند عنایت و توجه اوست، وادارة هستی و گشایش همة مشكلات، تنها بدست قدرتمند اوست، و روزی همة موجودات نیز از ناحیه اوست، و اگر شفاعتی هم انجام گیرد، به فرمان او خواهد بود، معنی ندارد كه به غیر او روی آورد. از این رو بجاست كه فلسفة پرهیز از شرك را در خود قرآن كریم، و در كلام خداوند منّان، جستجو كنیم. قرآن می فرماید : "ان الله لا یَغفر اَن یُشرِكَ بِهِ و یَغْفرُ مادون ذلكَ لِمَنْ یشاءُ و مَنْ یُشْرٍكْ باللهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً بعیداً" یعنی "خداوند شرك به او را نمی آمرزد، ولی گناهان كمتر از آن را برای هر كس كه بخواهد (او را شایسته ببیند)، می‌آمرزد. و هر كس برای خدا شریك قائل شود، در گمراهی دوری گرفتار شده" (2) این آیه شریفه، اشاره به اهمیّت گناه شرك دارد، كه گناهی است غیر قابل عفو و بخشش، و هیچ گناهی بالاتر از آن نیست. شرك بلایی است كه هر كس بدان مبتلا شود، هیچ امیدی به نجاتش نخواهد بود، مگر آنكه توبه كند. از نشانه های شرك، پراكندگی و جدایی و تفرقه میان انسانهاست. چرا كه معبودهای مختلف، منشأ روشهای متفاوت، و سرچشمة و جدایی میان افراد جامعه است؛ بخصوص اینكه همواره شرك توأم با هوای نفس و تعصب و كبر و خودخواهی و خودپسندی بوده است. هر جا اختلافی وجود دارد، یقین بدانیم كه در آنجا نوعی شرك حاكم است. قرآن كریم می فرماید : "از مشركان نباشید، از آنها كه دین خود را پراكنده ساختند، و به دسته ها و گروههای مختلفی تقسیم شدند."(3) بدین ترتیب، اساس همة مفاسد اقتصادی، شرك است؛ پیروی از هوی و هوس، دنیاپرستی و مقام پرستی، خود نوعی شرك هستند.
از طرفی، كسانی كه غیر از خدای یكتا، معبودی برای خویش قرار دهند، در زندگانی تكیه گاه محكم و استواری ندارند، بلكه تكیه گاه آنان سست و بی دوام و غیرقابل اعتماد، و ناپایدار در برابر حوادث است. خداوند در قرآن كریم، مشركان را به عنكبوت تشبیه می كند، كه سستترین و ناامن ترین خانه ها و پناهگاهها را برای خود برگزیدند(4) در مقابل، كسانی كه به ایمان و توكّل بر خدای رحمان تكیه دارند، تكیه گاه و پناهگاهی محكم و امن و ابدی خواهند داشت. همچنین گناه شرك بقدری عظیم است، كه باعث از بین رفتن تمام اعمال نیك انسان می شود، و او را در زمرة زیانكاران قرار خواهد داد. زیرا شرط قبولی اعمال، اعتقاد به یگانگی خداوند است، و بدون آن، هیچ عملی پذیرفته نیست.(5) گناه شرك، همچون آتشی است كه تمام اعمال نیك انسان را می سوزاند. قرآن شرك را همچون طوفانی می داند، كه اعمال آدمی را متلاشی ساخته، با خود می برد. می فرماید : "اعمال كسانی كه به پرودرگارشان كافر شدند، همچون خاكستری است در برابر تند باد، در یك روز طوفانی؛ آنها توانایی ندارند كمترین چیزی از اعمالی را كه انجام داده اند، بدست آورند."(6)
یكی از پندهای لقمان حكیم به فرزندش، اینست كه : "یا بنی لا تشرك بالله ان الشرك لظلم عظیم"(7)یعنی "ای پسرم، چیزی شریك خداوند قرار مده، همانا شرك ظلم عظیمی است." چرا ظلم عظیم؟ چه ظلمی از این عظیمتر، كه موجودی بی‌ارزش و پست، شریك و همتای خداوند رحمان قرار گیرد. و چه ظلمی از این بالاتر، كه انسان ارزش و شخصیّت وجودی خویش را، تا سرحدّ پرستش یك قطعه سنگ و چوب، پایین آورد. و نیز ظلمی كه در اثر شرك، اجتماع را گرفتار تفرقه و جدایی و فساد اخلاقی می كند. براستی چه ظلمی از این عظیمتر؟
رسول اكرمr ، دربارة عاقبت مشركان می فرماید : "خداوند در قیامت اعمال همه بندگان را محاسبه می كند، مگر كسی كه به خداوند شرك آورد؛ كه در آن صورت، بدون حساب داخل در آتش می گردد."(8)













منابع و مآخذ:
1)سوره مباركة زمر/ آیه 67
2)سوره مباركة نساء/ آیه 116
3)سوره مباركة روم/ آیات 31و32
4)سوره مباركة عنكبوت/ آیه 41
5)سوره مباركة زمر/ آیه 65
6)سوره مباركة ابراهیم/ آیه 18
7)سوره مباركة لقمان/ آیه 13
8)نورالثقلین، ج4،ص497

لینک دانلود


ادامه مطلب
متن سوال: فلسفه پرهیز از شرك چیست؟

متن پاسخ: باید دانست كه شرك نقطه مقابل توحید است،و به فرمودة قرآن كریم، كسانی كه به خداوند رحمان شرك می ورزند، در واقع خداوند را آنگونه كه هست، نشناختند.(1) اگر انسان بداند كه خداوند رحمان وجودی است بی پایان و نامحدود، و آفرینش همة موجودات از ناحیة اوست، و هر موجودی در بقای خود، هر لحظه نیازمند عنایت و توجه اوست، وادارة هستی و گشایش همة مشكلات، تنها بدست قدرتمند اوست، و روزی همة موجودات نیز از ناحیه اوست، و اگر شفاعتی هم انجام گیرد، به فرمان او خواهد بود، معنی ندارد كه به غیر او روی آورد. از این رو بجاست كه فلسفة پرهیز از شرك را در خود قرآن كریم، و در كلام خداوند منّان، جستجو كنیم. قرآن می فرماید : "ان الله لا یَغفر اَن یُشرِكَ بِهِ و یَغْفرُ مادون ذلكَ لِمَنْ یشاءُ و مَنْ یُشْرٍكْ باللهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً بعیداً" یعنی "خداوند شرك به او را نمی آمرزد، ولی گناهان كمتر از آن را برای هر كس كه بخواهد (او را شایسته ببیند)، می‌آمرزد. و هر كس برای خدا شریك قائل شود، در گمراهی دوری گرفتار شده" (2) این آیه شریفه، اشاره به اهمیّت گناه شرك دارد، كه گناهی است غیر قابل عفو و بخشش، و هیچ گناهی بالاتر از آن نیست. شرك بلایی است كه هر كس بدان مبتلا شود، هیچ امیدی به نجاتش نخواهد بود، مگر آنكه توبه كند. از نشانه های شرك، پراكندگی و جدایی و تفرقه میان انسانهاست. چرا كه معبودهای مختلف، منشأ روشهای متفاوت، و سرچشمة و جدایی میان افراد جامعه است؛ بخصوص اینكه همواره شرك توأم با هوای نفس و تعصب و كبر و خودخواهی و خودپسندی بوده است. هر جا اختلافی وجود دارد، یقین بدانیم كه در آنجا نوعی شرك حاكم است. قرآن كریم می فرماید : "از مشركان نباشید، از آنها كه دین خود را پراكنده ساختند، و به دسته ها و گروههای مختلفی تقسیم شدند."(3) بدین ترتیب، اساس همة مفاسد اقتصادی، شرك است؛ پیروی از هوی و هوس، دنیاپرستی و مقام پرستی، خود نوعی شرك هستند.
از طرفی، كسانی كه غیر از خدای یكتا، معبودی برای خویش قرار دهند، در زندگانی تكیه گاه محكم و استواری ندارند، بلكه تكیه گاه آنان سست و بی دوام و غیرقابل اعتماد، و ناپایدار در برابر حوادث است. خداوند در قرآن كریم، مشركان را به عنكبوت تشبیه می كند، كه سستترین و ناامن ترین خانه ها و پناهگاهها را برای خود برگزیدند(4) در مقابل، كسانی كه به ایمان و توكّل بر خدای رحمان تكیه دارند، تكیه گاه و پناهگاهی محكم و امن و ابدی خواهند داشت. همچنین گناه شرك بقدری عظیم است، كه باعث از بین رفتن تمام اعمال نیك انسان می شود، و او را در زمرة زیانكاران قرار خواهد داد. زیرا شرط قبولی اعمال، اعتقاد به یگانگی خداوند است، و بدون آن، هیچ عملی پذیرفته نیست.(5) گناه شرك، همچون آتشی است كه تمام اعمال نیك انسان را می سوزاند. قرآن شرك را همچون طوفانی می داند، كه اعمال آدمی را متلاشی ساخته، با خود می برد. می فرماید : "اعمال كسانی كه به پرودرگارشان كافر شدند، همچون خاكستری است در برابر تند باد، در یك روز طوفانی؛ آنها توانایی ندارند كمترین چیزی از اعمالی را كه انجام داده اند، بدست آورند."(6)
یكی از پندهای لقمان حكیم به فرزندش، اینست كه : "یا بنی لا تشرك بالله ان الشرك لظلم عظیم"(7)یعنی "ای پسرم، چیزی شریك خداوند قرار مده، همانا شرك ظلم عظیمی است." چرا ظلم عظیم؟ چه ظلمی از این عظیمتر، كه موجودی بی‌ارزش و پست، شریك و همتای خداوند رحمان قرار گیرد. و چه ظلمی از این بالاتر، كه انسان ارزش و شخصیّت وجودی خویش را، تا سرحدّ پرستش یك قطعه سنگ و چوب، پایین آورد. و نیز ظلمی كه در اثر شرك، اجتماع را گرفتار تفرقه و جدایی و فساد اخلاقی می كند. براستی چه ظلمی از این عظیمتر؟
رسول اكرمr ، دربارة عاقبت مشركان می فرماید : "خداوند در قیامت اعمال همه بندگان را محاسبه می كند، مگر كسی كه به خداوند شرك آورد؛ كه در آن صورت، بدون حساب داخل در آتش می گردد."(8)













منابع و مآخذ:
1)سوره مباركة زمر/ آیه 67
2)سوره مباركة نساء/ آیه 116
3)سوره مباركة روم/ آیات 31و32
4)سوره مباركة عنكبوت/ آیه 41
5)سوره مباركة زمر/ آیه 65
6)سوره مباركة ابراهیم/ آیه 18
7)سوره مباركة لقمان/ آیه 13
8)نورالثقلین، ج4،ص497

لینک دانلود

دسته موضوعی:شبهات,
منبع:فلسفه پرهیز از شرك چیست؟,
keyword:متن سوال: فلسفه پرهیز از شرك چیست؟ متن پاسخ: باید دانست كه شرك نقطه مقابل توحید است,و به فرمودة قرآن كریم,كسانی كه به خداوند رحمان شرك می ورزند,در واقع خداوند را آنگونه كه هست,نشناختند.(1) اگر انسان بداند كه خداوند رحمان وجودی است بی پایان و نامحدود,و آفرینش همة موجودات از ناحیة اوست,و هر موجودی در بقای خود,هر لحظه نیازمند عنایت و توجه اوست,وادارة هستی و گشایش همة مشكلات,تنها بدست قدرتمند اوست,و روزی همة موجودات نیز از ناحیه اوست,و اگر شفاعتی هم انجام گیرد,به فرمان او خواهد بود,معنی ندارد كه به غیر او روی آورد. از این رو بجاست كه فلسفة پرهیز از شرك را در خود قرآن كریم,و در كلام خداوند منّان,جستجو كنیم. قرآن می فرماید : "ان الله لا یَغفر اَن یُشرِكَ بِهِ و یَغْفرُ مادون ذلكَ لِمَنْ یشاءُ و مَنْ یُشْرٍكْ باللهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً بعیداً" یعنی "خداوند شرك به او را نمی آمرزد,ولی گناهان كمتر از آن را برای هر كس كه بخواهد (او را شایسته ببیند),می‌آمرزد. و هر كس برای خدا شریك قائل شود,در گمراهی دوری گرفتار شده" (2) این آیه شریفه,اشاره به اهمیّت گناه شرك دارد,كه گناهی است غیر قابل عفو و بخشش,و هیچ گناهی بالاتر از آن نیست. شرك بلایی است كه هر كس بدان مبتلا شود,هیچ امیدی به نجاتش نخواهد بود,مگر آنكه توبه كند. از نشانه های شرك,پراكندگی و جدایی و تفرقه میان انسانهاست. چرا كه معبودهای مختلف,منشأ روشهای متفاوت,و سرچشمة و جدایی میان افراد جامعه است؛ بخصوص اینكه همواره شرك توأم با هوای نفس و تعصب و كبر و خودخواهی و خودپسندی بوده است. هر جا اختلافی وجود دارد,یقین بدانیم كه در آنجا نوعی شرك حاكم است. قرآن كریم می فرماید : "از مشركان نباشید,از آنها كه دین خود را پراكنده ساختند,و به دسته ها و گروههای مختلفی تقسیم شدند."(3) بدین ترتیب,اساس همة مفاسد اقتصادی,شرك است؛ پیروی از هوی و هوس,دنیاپرستی و مقام پرستی,خود نوعی شرك هستند. از طرفی,كسانی كه غیر از خدای یكتا,معبودی برای خویش قرار دهند,در زندگانی تكیه گاه محكم و استواری ندارند,بلكه تكیه گاه آنان سست و بی دوام و غیرقابل اعتماد,و ناپایدار در برابر حوادث است. خداوند در قرآن كریم,مشركان را به عنكبوت تشبیه می كند,كه سستترین و ناامن ترین خانه ها و پناهگاهها را برای خود برگزیدند(4) در مقابل,كسانی كه به ایمان و توكّل بر خدای رحمان تكیه دارند,تكیه گاه و پناهگاهی محكم و امن و ابدی خواهند داشت. همچنین گناه شرك بقدری عظیم است,كه باعث از بین رفتن تمام اعمال نیك انسان می شود,و او را در زمرة زیانكاران قرار خواهد داد. زیرا شرط قبولی اعمال,اعتقاد به یگانگی خداوند است,و بدون آن,هیچ عملی پذیرفته نیست.(5) گناه شرك,همچون آتشی است كه تمام اعمال نیك انسان را می سوزاند. قرآن شرك را همچون طوفانی می داند,كه اعمال آدمی را متلاشی ساخته,با خود می برد. می فرماید : "اعمال كسانی كه به پرودرگارشان كافر شدند,همچون خاكستری است در برابر تند باد,در یك روز طوفانی؛ آنها توانایی ندارند كمترین چیزی از اعمالی را كه انجام داده اند,بدست آورند."(6) یكی از پندهای لقمان حكیم به فرزندش,اینست كه : "یا بنی لا تشرك بالله ان الشرك لظلم عظیم"(7)یعنی "ای پسرم,چیزی شریك خداوند قرار مده,همانا شرك ظلم عظیمی است." چرا ظلم عظیم؟ چه ظلمی از این عظیمتر,كه موجودی بی‌ارزش و پست,شریك و همتای خداوند رحمان قرار گیرد. و چه ظلمی از این بالاتر,كه انسان ارزش و شخصیّت وجودی خویش را,تا سرحدّ پرستش یك قطعه سنگ و چوب,پایین آورد. و نیز ظلمی كه در اثر شرك,اجتماع را گرفتار تفرقه و جدایی و فساد اخلاقی می كند. براستی چه ظلمی از این عظیمتر؟ رسول اكرمr,دربارة عاقبت مشركان می فرماید : "خداوند در قیامت اعمال همه بندگان را محاسبه می كند,مگر كسی كه به خداوند شرك آورد؛ كه در آن صورت,بدون حساب داخل در آتش می گردد."(8) منابع و مآخذ: 1)سوره مباركة زمر/ آیه 67 2)سوره مباركة نساء/ آیه 116 3)سوره مباركة روم/ آیات 31و32 4)سوره مباركة عنكبوت/ آیه 41 5)سوره مباركة زمر/ آیه 65 6)سوره مباركة ابراهیم/ آیه 18 7)سوره مباركة لقمان/ آیه 13 8)نورالثقلین,ج4,ص497 لینک دانلود,فلسفه پرهیز از شرك چیست؟,
- - -
+نظر();
 
محصولات تصادفی





منوی اصلی
خانه
قرعه کشی ایران مارکت سنتر
رهگیری ایران مارکت سنتر
گفتگو با مدیر
پیام به مدیر
RSS
Atom
 
موضوعات مطالب
شبهات
ترتیل قرآن
محصولات ایران مارکت سنتر
محصولات فروشگاه اینترنتی فروش
تصاویر مذهبی عکس مذهبی
سخنرانی مذهبی
نرم افزار مذهبی
مداحی خوانی مذهبی مرثیه خوانی و مولودی خوانی مذهبی
 
کلمات کلیدی
مداحی
سپس وجه کالا و هزینه ارسال را به مامور پست بپردازید. جهت مشاهده
محرم
پس از کلیک روی دکمه زیر و تکمیل فرم سفارش
ابتدا محصول یا محصولات مورد نظرتان را درب منزل یا محل کار تحویل
 
نظر سنجی
برای چه کاری وارد وبلاگ شدید؟





 
جستجو





 
آمار
کل بازدید:
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد کل مطالب :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 
سایر امکانات
 


تمامی حقوق محفوظ می باشد!

www.ShiaTheme.com