تبلیغات
قران كریم - ترتیل كامل قرآن كریم استاد شهریار پرهیزگار 1 CD
  
 قران كریم
رفع شبهات دین و جواب به سوالات و متن نهج البلاغه و تفسیر قرآن
آخرین مطالب
معرفی سایت سئوقالبفا
ریاضت چند نوع است؟ كدام نوع جایز و كدام غیر جایز است؟
آوای كافی
عطش
ریاضتهایى كه در مكاتب غیراسلامى وجود دارد و باعث توانایى هایى در انسان مى شود، چه حكمى دارد؟
لیست کامل
 
آرشیو مطالب
هفته اول فروردین 1392
هفته اول فروردین 1390
هفته چهارم اسفند 1389
هفته سوم اسفند 1389
هفته دوم اسفند 1389
لیست کامل
 
پیوندهای روزانه
زندگی زیباست-باشگاه پرواز!
دانشگاه پیام نور قوچان
وبلاگ شخصی فرشید صفدری
سایت طنز | سرگرمی | عاشقانه | آموزشی | خنده و شادی هم میهن
دختر بانمک
لیست کامل
ارسال لینک برای تبادل لینک
 
پیوندها
بچه ایرونی
سایت شتا
سایت آموزش آیفون
قیمت و نرخ ارز بانک مرکزی
جاوید الکترونیک تعمیرات تخصصی
لیست کامل
 

ترتیل كامل قرآن كریم استاد شهریار پرهیزگار 1 CD

ترتیل كامل قرآن كریم

استاد شهریار پرهیزگار

1 CD 

 

        

قیمت : 5000 تومان

ما قرآن را نازل كردیم كه مایه شفا و رحمت مؤمنان باشد. ۱
قرآن مانند دریای بیكرانی است كه هر كس به اندازه ی فهم و دركش از آن بهره مند می شود. قرآن دریچه ای به سوی معنویت و كمال انسان است. قرآن هادی و راهنما ما انسان هاست و قرآن مانند كشتی ای است كه هر كس به آن پناه ببرد از غرق شدن در جهل و نادانی در امان است .
قرآن را باید با آداب خاصی تلاوت نمود از جمله:
۱- با وضو بودن هنگام تلاوت
۲- در هنگام تلاوت به طریق ادب، با سكون و وقار نشسته باشیم و به چیزی تكیه ندهیم.
۳- شمرده و واضح كلمات قرآن را بخوانیم.
۴- قرآن را با گریه و حزن تلاوت كند و اگر نمی تواند خود را به گریه بیاندازد. در همین رابطه در حدیثی از امام جعفر صادق (ع) نقل شده است كه حضرت فرمودند : همانا قرآن توأم با حزن نازل گشته است، پس آن را با حزن بخوانید . ۲
۵- قرآن را با صدای بلند و صوت زیبا تلاوت كند (اگر از ریا در امان باشد) از پیامبر اكرم (ص) روایت شده است كه ایشان فرمودند : براى هر چیز زینتى است و زینت قرآن صداى نیكو است .۳
۶- وقتی به ایات سجده رسید سجده كند.
۷- حق آیات را مراعات كند، بدین نحو كه: چون به آیه عذاب رسد، پناه به خدا گیرد و چون به آیه رحمت و ذكر نعیم بهشت رسد، آن را از خدا مسئلت نماید و چون به آیه اى رسد كه مشتمل بر تسبیح یا تكبیر پروردگار باشد، تسبیح و تكبیر نماید و چون به آیه دعا و استغفار رسد، دعا و استغفار نماید.
۸-  در ابتداى قرائت بگوید: أعوذ باللّه السّمیع العلیم من الشّیطان الّرجیم. چرا كه خداوند متعال مى فرماید: هنگامى كه قرآن مى خوانى از شرّ شیطان رانده شده به خدا پناه بر. ۴
۹- از هر سوره كه فارغ شود بگوید: صدقِ اللّه العلىّ العظیم و بلغ رسوله الكریم اللّهم أنفعنا به و بارك لنا فیه الحمد للّه ربّ العالمین. ۵
۱۰- هنگامى كه قرآن خوانده مى شود، با توجّه گوش دهد و ساكت باشد
 

        

قیمت : 5000 تومان 


«ذكر الهى» چون نسیم فرحبخش، حیات معنوى را به انسان هدیه مى كند; قلب خسته و افسرده انسان با «یاد خدا» طراوت مى یابد و در كشاكش مشكلات و انبوه گرفتاریها به یاد معشوق است كه اطمینان و آرامش را براى جانها به ارمغان مى آورد.
انسانى كه در هر لحظه به یاد خداوند و فقر و احتیاج خویش به ذات اقدس الهى و عقاب و ثواب باشد، در درون خویش راهى براى رشد و نمو رذائل اخلاقى و ارتكاب معاصى نخواهد گذاشت و همواره در صدد رشد و تعالى خویش مى باشد.
بنابراین «ذكر و یاد خدا» از مهم ترین عوامل رسیدن به قرب الهى است كه انسان را از جهان ماده به عالم معنا و معنویت مى رساند. «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِیرًا * وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِیلًا» (احزاب / 41 - 42)
اى كسانى كه ایمان آورده اید، خدا را بسیار یاد كنید و او را در صبحگاه و شامگاه تسبیح كنید.
مفهوم ذكر
«ذكر» در لغت به معناى «یاد كردن» است، خواه با زبان باشد یا با قلب یا هردو، خواه بعد از نسیان باشد یا در ادامه ذكر. و نیز «ذكر» به معناى «حفظ شىء» است و خلاف نسیان مى باشد.
به بیان دیگر، «ذكر» عبارتست از اینكه آدمى نیروى ادراك خود را متوجه یاد شده كند، یا به اینكه نام او را ببرد و یا صفات او را به زبان جارى كند و مصداق مهمتر اینكه در قلب به یاد او باشد.
طبق این معنا ذكر معناى عامى دارد كه هر چیزى را شامل مى شود، امّا آنچه خداوند در قرآن كریم به آن امر فرموده، «ذكر خداوند» و «یادآورى نعمتهاى الهى» مى باشد كه در سایه آن انسان غبار غفلت و دورى را از قلب خود بزداید و برجان و روح خسته خویش، با باران یاد الهى گلهاى طاعت و بندگى را برویاند.
مراتب ذكر
ذكر مقامى بسیار بلند دارد و داراى مراتب و درجاتى است; اولین مرتبه آن، «ذكر لفظى و زبانى» است و مراد از «ذكر لفظى» حرف لقلقه زبان نمى باشد چرا كه اگر توجه به معناى الفاظ نباشد هیچ ارزشى ندارد و شاهد این مدعا اینكه گاه انسان افرادى را مى بیند كه در عین اینكه با زبان مشغول «ذكر خداوند» هستند، با عمل خویش مرتكب گناه و معصیتى مى شوند! و حال آنكه ذكر حقیقى، انسان را از گناه باز مى دارد.
مرتبه دوم; ذكر قلبى است یعنى توجه به خداوند از دل انسان بجوشد و به زبان جارى شود، هر چند حتماً لازم نیست به زبان جارى شود.
مرتبه سوم; یاد كردن خدا در تمامى احوال است و اینكه انسان حتى یك لحظه هم از یاد خدا غافل نباشد و در تمامى اوقات خدا را حاضر و ناظر بر اعمال خویش بداند.
با دقت در آیات و روایات بدست مى آید كه اساس ذكر توجه درونى است و اینكه انسان با تمام قلب و جان خویش به ذات پاك خدا توجه كند، پیمان توجهى كه انسان را از گناه باز مى دارد و به اطاعت فرمان او دعوت مى كند به همین دلیل در احادیث متعددى از پیشوایان اسلام نقل شده كه منظور از ذكر خدا یادآورى عملى است.
بدیهى است كه انسان از همان ابتدا نمى تواند به مرحله والاى ذكر و یاد كردن خدا در تمامى احوال نایل شود بلكه با تمرین و ممارست در گفتن «الفاظ» و دقت در معانى ذكرها، كم كم «پیوسته به یاد خدا بودن» براى او حاصل مى شود و چنین نیست كه «ذكر لفظى» ارزش و اعتبارى نداشته باشد، بلكه آن هم به نوبه خود مورد تأكید قرار گرفته است و منشأ آثار فراوانى مى باشد.
آثار ذكر«یاد خداوند» آثار و بركات فراوانى دارد كه در آیات و روایات به آن اشاره شده است و ما در این جا به برخى از آن ها مى پردازیم:

        

قیمت : 5000 تومان

 


1. مورد یاد خدا قرار گرفتن
«واذكرونى اذكركم واشكروا لى ولا تكفرون» مرا یاد كنید تا شما را یاد كنم و كفران نورزید.
ذكر خدا معناى وسیع و مصادیق فراوانى دارد. انسانى كه در تمامى لحظات زندگى به یاد ذات پاكى است كه سرچشمه تمام خوبیها و نیكها مى باشد و به این وسیله روح و جان خود را پاك و روشن مى سازد، خداوند نیز در تمامى مراحل زندگى و در اوج مشكلات و سختى ها او را تنها نمى گذارد.
2. همنشینى با خدا
كسى كه همواره به یاد خدا باشد، خداوند همنشین و جلیس او خواهد بود چنانكه در حدیث قدسى به حضرت موسى(ع) فرمود: اى موسى; من همنشین كسى هستم كه مرا یاد كند، موسى سؤال كرد: روزى كه هیچ پناهى نیست جز پناه تو چه كسى در پناه تو خواهد بود. فرمود: آنها كه مرا یاد مى كنند و من نیز آنان را یارى مى كنم، و با هم دوستى مى كنند در راه من، پس دوست دارم آنها را، اینان كسانى هستند كه وقتى بخواهم به اهل زمین بدى رسانم، آنها را یاد كرده و به خاطر آنان بدى را دفع مى كنم.
3. محبت خداوند
انسانى كه پیوسته به یاد خداست، حب الهى در قلبش جاى مى گیرد. چنانچه در زندگى روزه مره نیز چنین است كه اگر انسان در تمامى ساعات و در تمامى افكار خود شخص خاصى را در خاطر داشته باشد، كم كم محبت او در قلبش حاكم مى شود.
در روایت نیز آمده است.
«من اكْثَر ذكر الله احبْه» هر كس زیاد خدا را یاد كند، محبت خداوند در قلبش حاكم مى شود.
4. فلاح و رستگارى
از نظر قرآن كریم ذكر خدا زمینه رستگارى انسان را فراهم مى سازد: «واذكر والله كثیراً لعلكم تفلحون» خدا را بسیار یاد كنید، باشد كه رستگار شوید.
5. افزایش بركت و حضور ملائكه
از روایات استفاده مى شود خانه اى كه ذكر خدا در آن بسیار شود، بركتش بسیار مى شود و ملائكه در آن خانه حاضر و شیطانها دور مى گردند، و آن خانه براى اهل آسمانها آنچنان درخشنده است كه ستارگان براى اهل زمین، و خانه اى كه در آن قرآن خوانده نشود و ذكر خدا در آن نشود، بركتش كم است، ملائكه از آن خانه گریزان.

        

قیمت : 5000 تومان


6. آرامش
آرامش و اطمینان گمشده ى انسان امروزى است كه در آرزوى به دست آوردن آن مى باشد قرآن كریم راه رسیدن به آرامش را به بشر معرفى مى نماید:
«الا بذكر الله تطمئن القلوب» همانا با یاد خدا دلها آرام مى گیرد. 7. دورى از شیطان
آنان كه به یاد خدا هستند از وسوسه هاى شیطان متأثر نمى شوند و یاد خدا سلاحى است كه از آنها در برابر شیطان محافظت مى نماید.
«ان الذین اتقوا اذا مسهم طائف من الشیطان تذكروا فاذا هم مبصرون»
پرهیزگاران هنگامى كه گرفتار وسوسه هاى شیطان شوند، به یاد خدا و پاداش و كیفر او مى افتند; و (در پرتو یاد او، راه حق را مى بیند و) ناگهان بینا مى شوند.
8. غذاى روح
حضرت على(ع) مى فرماید:«مداومت بر ذكر الهى غذاى روح و كلید رستگارى است».
با توجه به اهمیّت «ذكر الهى» و نقش سازنده آن در پیشرفت معنوى انسانهاى مؤمن، خداوند مؤمنان را از توجه به امورى كه انسان را از یاد خدا باز مى دارد بر حذر مى دارد:
«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَمَنْ یَفْعَلْ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمْ الْخَاسِرُونَ»
اى كسانى كه ایمان آورده اید، اموال و اولادتان شما را از یاد خدا باز ندارد و هركس چنین كند از زیانكاران است.
بدیهى است توجه به مال و زندگى دنیوى در صورتى نهى شده است كه انسان را از یادخدا باز دارد و به عبارت دیگر; هدف انسان در زندگى توجه به آنها باشد ولى در صورتى كه انسان مراقب نفس خویش باشد و از اینها به عنوان وسیله براى رسیدن به سعادت ابدى استفاده كند، نه تنها مذموم نیست بلكه سفارش هم شده است.
پس اموال و اولاد تا آنجا كه از آنها در راه خدا و براى نیل به حیات طیبه كمك گرفته شود، از مواهب الهى هستند و مطلوب مى باشد اما اگر علاقه افراطى به آنها سدى در میان انسان و خدا ایجاد كند، بزرگترین بلا محسوب مى شود. و خسرانى بزرگ است كه در آیه شریفه به همین معنا اشاره شده است.
تعبیر به «خاسرون» به خاطر این است كه حب دنیا چنان انسان را سرگرم مى كند كه سرمایه هاى وجودى خویش را در راه لذت ناپایدار و اوهام و پندارها صرف مى كند و با دست خالى از دنیا مى رود در حالى كه با داشتن سرمایه هاى بزرگ براى زندگى جاودانه اش كارى نكرده است.
در حالات عالم بزرگ شیخ عبدالله شوشترى از معاصرین مرحوم علامه مجلسى نوشته اند: او فرزندى داشت كه بسیار مورد علاقه او بود، این فرزند سخت بیمار شد، پدرش مرحوم شیخ عبدالله، هنگامى كه براى اداى نماز جمعه به مسجد آمد پریشان بود، هنگامى كه طبق دستور اسلامى، سوره منافقین را در ركعت دوم تلاوت كرد و به این آیه رسید، چندین بار آیه را تكرار كرد! پس از فراغت از نماز، بعضى یاران علت این تكرار را سؤال كردند; فرمود:
هنگامى كه به این آیه رسیدم به یاد فرزندم افتادم، و با تكرار آن به مبارزه با نفس خود برخاستم، آنچنان مبارزه كردم كه فرض كردم فرزندم مرده، و جنازه اش در برابر من است و من از خدا غافل نیستم، آنگاه بود كه دیگر تكرار نكردم!.
آثار دورى از یاد خداوند
همانگونه كه «ذكر الهى» منشأ آثار و بركات فراوانى است، دورى از یاد خداوند نیز پیامدهایى را به دنبال دارد كه به برخى از آن ها اشاره مى شود:

 

 

        

قیمت : 5000 تومان

 

 


1. خود فراموشى
«وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ...»
مانند كسانى كه خدا را فراموش كردند نباشید كه خدا نیز آنان را به خودفراموشى دچار ساخت.
و در آیات دیگرى نیز به این مسأله «خود فراموشى» اشاره شده است.
«نسیان» مصدر فعل «نسوا» است، به معناى زایل شدن صورت معلوم از صفحه خاطرات، البته بعد از آنكه در صفحه خاطر نقش بسته بود، این معناى اصلى «نسیان» است ولى در استعمال آن توسعه داده اند و در مطلق روگردانى از چیزیكه قبلاً مورد توجه بوده نیز استعمال مى شود.
در حقیقت فراموشى خداوند، ترك شكر «ذكر الهى و ترك طاعت در بندگى را نیز به همراه دارد»، زیرا از یكسو فراموشى پروردگار سبب مى شود كه انسان در لذات مادى و شهوات حیوانى فرو رود و هدف آفرینش خود را به فراموشى بسپارد و در نتیجه از ذخیره لازم براى فرداى قیامت غافل بماند.
از سوى دیگر فراموشى خدا، همراه با فراموش كردن صفات پاك اوست كه هستى مطلق و علم بى پایان و غناى بى انتهاى از اوست و هر چه غیر اوست وابسته و نیازمند به ذات پاكش مى باشد و همین امر سبب مى شود كه انسان خود را مستقل و غنى و بى نیاز شمرد و بر نفس خود اعتماد كند، با اینكه باید به پروردگارش اعتماد نموده و از او ترسان و به او امیدوار باشد.
و اینها همه عامل اصلى فسق و فجور و بلكه این خود فراموشى بدین مصداق و خروج از طاعت خداست ولذا مى گوید «اولئك هم الفاسقون»
2. همراهى شیطان
«وَمَنْ یَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَانِ نُقَیِّضْ لَهُ شَیْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِینٌ»
و هر كس از یاد خدا رویگردان شود شیطانى براى او مى گماریم تا همنشین او شود.
3. سختى در زندگى
«وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَعْمَى»
و هركس ازیاد من رویگردان شود، زندگى (سخت) و تنگ خواهد داشت و روز قیامت او را كور وارد محشر مى كنم.
4. غفلت
«وَاذْكُرْ رَبَّكَ فِی نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِیفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنْ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلَا تَكُنْ مِنْ الْغَافِلِینَ»
پروردگارت را در دل خود، از روى تضرع و خوف، آهسته و آرام، و صبحگاهان و شامگاهان یاد كن و از غافلین مباش.
مراد از «غفلت» در آیه شریفه بى توجّهى است كه در اثر دورى از ذكر الهى به انسان دست مى دهد و مقصود از غفلت در بیشتر آیات غفلت غیر معذور و مذموم است.
در تعالیم پیشوایان دین و در روایات ائمه طاهرین(ع) نیز، از غفلت انسان نهى شده است از جمله:
قال الصادق(ع): «ان كان الشیطان عدواً فالغفلة لماذا و ان كان الموت حقاً فالفرح لماذا»
اگر شیطان دشمن شماست پس غفلت از حقایق و واقعیات براى چرا و اگر مرگ حق است پس خوشحالى شما براى چیست!؟

 

        

قیمت : 5000 تومان

 

 

 

شهریار پرهیزگار
معمولا هر كس شروع به حفظ قرآن می كنه در وهله اول سراغ نوار استاد شهریار پرهیزگار میره . در انواع نوار و سی دی به وفور همه جا یافت میشه . انواع نغمات قرآنی رو روی آیات پیاده كردند و دل نشین هست . من حدود 20 جزء رو با نوار ایشون حفظ كردم . اون قدیما كه ام پی تری و سی دی به این عظمت نبود اول یك بار دو صفحه ای كه باید حفظ می كردیم رو با نوار گوش می‏دادم و بعد آیه آیه می شنیدم و تكرار می كردم و ترجمه را میخواندم و بالاخره حفظ می‏شدم .
البته همه دوستام از نوار قرآن برای حفظ استفاده نمی كردند اما مزیتی كه حفظ قرآن همراه با نوار داره اینه كه حفظ رو روون می‏كنه و تا حدودی در صوت و لحن و تجوید موثره .
خلاصه این جناب پرهیزگار با اینكه نوارهاشون مثل نقل و نبات بین حفاظ می چرخه اما ایرادی كه برخی بزرگان و من جمله من! به نوارهاشون می‏گیرن اینه كه با لحن فارسی می‏خونن . این اشكال وقتی بیشتر هویدا می‏شه كه نوار قراء عرب زبان را شنیده باشیم .

        

قیمت : 5000 تومان

 

 


ادامه مطلب

ترتیل كامل قرآن كریم

استاد شهریار پرهیزگار

1 CD 

 

        

قیمت : 5000 تومان

ما قرآن را نازل كردیم كه مایه شفا و رحمت مؤمنان باشد. ۱
قرآن مانند دریای بیكرانی است كه هر كس به اندازه ی فهم و دركش از آن بهره مند می شود. قرآن دریچه ای به سوی معنویت و كمال انسان است. قرآن هادی و راهنما ما انسان هاست و قرآن مانند كشتی ای است كه هر كس به آن پناه ببرد از غرق شدن در جهل و نادانی در امان است .
قرآن را باید با آداب خاصی تلاوت نمود از جمله:
۱- با وضو بودن هنگام تلاوت
۲- در هنگام تلاوت به طریق ادب، با سكون و وقار نشسته باشیم و به چیزی تكیه ندهیم.
۳- شمرده و واضح كلمات قرآن را بخوانیم.
۴- قرآن را با گریه و حزن تلاوت كند و اگر نمی تواند خود را به گریه بیاندازد. در همین رابطه در حدیثی از امام جعفر صادق (ع) نقل شده است كه حضرت فرمودند : همانا قرآن توأم با حزن نازل گشته است، پس آن را با حزن بخوانید . ۲
۵- قرآن را با صدای بلند و صوت زیبا تلاوت كند (اگر از ریا در امان باشد) از پیامبر اكرم (ص) روایت شده است كه ایشان فرمودند : براى هر چیز زینتى است و زینت قرآن صداى نیكو است .۳
۶- وقتی به ایات سجده رسید سجده كند.
۷- حق آیات را مراعات كند، بدین نحو كه: چون به آیه عذاب رسد، پناه به خدا گیرد و چون به آیه رحمت و ذكر نعیم بهشت رسد، آن را از خدا مسئلت نماید و چون به آیه اى رسد كه مشتمل بر تسبیح یا تكبیر پروردگار باشد، تسبیح و تكبیر نماید و چون به آیه دعا و استغفار رسد، دعا و استغفار نماید.
۸-  در ابتداى قرائت بگوید: أعوذ باللّه السّمیع العلیم من الشّیطان الّرجیم. چرا كه خداوند متعال مى فرماید: هنگامى كه قرآن مى خوانى از شرّ شیطان رانده شده به خدا پناه بر. ۴
۹- از هر سوره كه فارغ شود بگوید: صدقِ اللّه العلىّ العظیم و بلغ رسوله الكریم اللّهم أنفعنا به و بارك لنا فیه الحمد للّه ربّ العالمین. ۵
۱۰- هنگامى كه قرآن خوانده مى شود، با توجّه گوش دهد و ساكت باشد
 

        

قیمت : 5000 تومان 


«ذكر الهى» چون نسیم فرحبخش، حیات معنوى را به انسان هدیه مى كند; قلب خسته و افسرده انسان با «یاد خدا» طراوت مى یابد و در كشاكش مشكلات و انبوه گرفتاریها به یاد معشوق است كه اطمینان و آرامش را براى جانها به ارمغان مى آورد.
انسانى كه در هر لحظه به یاد خداوند و فقر و احتیاج خویش به ذات اقدس الهى و عقاب و ثواب باشد، در درون خویش راهى براى رشد و نمو رذائل اخلاقى و ارتكاب معاصى نخواهد گذاشت و همواره در صدد رشد و تعالى خویش مى باشد.
بنابراین «ذكر و یاد خدا» از مهم ترین عوامل رسیدن به قرب الهى است كه انسان را از جهان ماده به عالم معنا و معنویت مى رساند. «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِیرًا * وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِیلًا» (احزاب / 41 - 42)
اى كسانى كه ایمان آورده اید، خدا را بسیار یاد كنید و او را در صبحگاه و شامگاه تسبیح كنید.
مفهوم ذكر
«ذكر» در لغت به معناى «یاد كردن» است، خواه با زبان باشد یا با قلب یا هردو، خواه بعد از نسیان باشد یا در ادامه ذكر. و نیز «ذكر» به معناى «حفظ شىء» است و خلاف نسیان مى باشد.
به بیان دیگر، «ذكر» عبارتست از اینكه آدمى نیروى ادراك خود را متوجه یاد شده كند، یا به اینكه نام او را ببرد و یا صفات او را به زبان جارى كند و مصداق مهمتر اینكه در قلب به یاد او باشد.
طبق این معنا ذكر معناى عامى دارد كه هر چیزى را شامل مى شود، امّا آنچه خداوند در قرآن كریم به آن امر فرموده، «ذكر خداوند» و «یادآورى نعمتهاى الهى» مى باشد كه در سایه آن انسان غبار غفلت و دورى را از قلب خود بزداید و برجان و روح خسته خویش، با باران یاد الهى گلهاى طاعت و بندگى را برویاند.
مراتب ذكر
ذكر مقامى بسیار بلند دارد و داراى مراتب و درجاتى است; اولین مرتبه آن، «ذكر لفظى و زبانى» است و مراد از «ذكر لفظى» حرف لقلقه زبان نمى باشد چرا كه اگر توجه به معناى الفاظ نباشد هیچ ارزشى ندارد و شاهد این مدعا اینكه گاه انسان افرادى را مى بیند كه در عین اینكه با زبان مشغول «ذكر خداوند» هستند، با عمل خویش مرتكب گناه و معصیتى مى شوند! و حال آنكه ذكر حقیقى، انسان را از گناه باز مى دارد.
مرتبه دوم; ذكر قلبى است یعنى توجه به خداوند از دل انسان بجوشد و به زبان جارى شود، هر چند حتماً لازم نیست به زبان جارى شود.
مرتبه سوم; یاد كردن خدا در تمامى احوال است و اینكه انسان حتى یك لحظه هم از یاد خدا غافل نباشد و در تمامى اوقات خدا را حاضر و ناظر بر اعمال خویش بداند.
با دقت در آیات و روایات بدست مى آید كه اساس ذكر توجه درونى است و اینكه انسان با تمام قلب و جان خویش به ذات پاك خدا توجه كند، پیمان توجهى كه انسان را از گناه باز مى دارد و به اطاعت فرمان او دعوت مى كند به همین دلیل در احادیث متعددى از پیشوایان اسلام نقل شده كه منظور از ذكر خدا یادآورى عملى است.
بدیهى است كه انسان از همان ابتدا نمى تواند به مرحله والاى ذكر و یاد كردن خدا در تمامى احوال نایل شود بلكه با تمرین و ممارست در گفتن «الفاظ» و دقت در معانى ذكرها، كم كم «پیوسته به یاد خدا بودن» براى او حاصل مى شود و چنین نیست كه «ذكر لفظى» ارزش و اعتبارى نداشته باشد، بلكه آن هم به نوبه خود مورد تأكید قرار گرفته است و منشأ آثار فراوانى مى باشد.
آثار ذكر«یاد خداوند» آثار و بركات فراوانى دارد كه در آیات و روایات به آن اشاره شده است و ما در این جا به برخى از آن ها مى پردازیم:

        

قیمت : 5000 تومان

 


1. مورد یاد خدا قرار گرفتن
«واذكرونى اذكركم واشكروا لى ولا تكفرون» مرا یاد كنید تا شما را یاد كنم و كفران نورزید.
ذكر خدا معناى وسیع و مصادیق فراوانى دارد. انسانى كه در تمامى لحظات زندگى به یاد ذات پاكى است كه سرچشمه تمام خوبیها و نیكها مى باشد و به این وسیله روح و جان خود را پاك و روشن مى سازد، خداوند نیز در تمامى مراحل زندگى و در اوج مشكلات و سختى ها او را تنها نمى گذارد.
2. همنشینى با خدا
كسى كه همواره به یاد خدا باشد، خداوند همنشین و جلیس او خواهد بود چنانكه در حدیث قدسى به حضرت موسى(ع) فرمود: اى موسى; من همنشین كسى هستم كه مرا یاد كند، موسى سؤال كرد: روزى كه هیچ پناهى نیست جز پناه تو چه كسى در پناه تو خواهد بود. فرمود: آنها كه مرا یاد مى كنند و من نیز آنان را یارى مى كنم، و با هم دوستى مى كنند در راه من، پس دوست دارم آنها را، اینان كسانى هستند كه وقتى بخواهم به اهل زمین بدى رسانم، آنها را یاد كرده و به خاطر آنان بدى را دفع مى كنم.
3. محبت خداوند
انسانى كه پیوسته به یاد خداست، حب الهى در قلبش جاى مى گیرد. چنانچه در زندگى روزه مره نیز چنین است كه اگر انسان در تمامى ساعات و در تمامى افكار خود شخص خاصى را در خاطر داشته باشد، كم كم محبت او در قلبش حاكم مى شود.
در روایت نیز آمده است.
«من اكْثَر ذكر الله احبْه» هر كس زیاد خدا را یاد كند، محبت خداوند در قلبش حاكم مى شود.
4. فلاح و رستگارى
از نظر قرآن كریم ذكر خدا زمینه رستگارى انسان را فراهم مى سازد: «واذكر والله كثیراً لعلكم تفلحون» خدا را بسیار یاد كنید، باشد كه رستگار شوید.
5. افزایش بركت و حضور ملائكه
از روایات استفاده مى شود خانه اى كه ذكر خدا در آن بسیار شود، بركتش بسیار مى شود و ملائكه در آن خانه حاضر و شیطانها دور مى گردند، و آن خانه براى اهل آسمانها آنچنان درخشنده است كه ستارگان براى اهل زمین، و خانه اى كه در آن قرآن خوانده نشود و ذكر خدا در آن نشود، بركتش كم است، ملائكه از آن خانه گریزان.

        

قیمت : 5000 تومان


6. آرامش
آرامش و اطمینان گمشده ى انسان امروزى است كه در آرزوى به دست آوردن آن مى باشد قرآن كریم راه رسیدن به آرامش را به بشر معرفى مى نماید:
«الا بذكر الله تطمئن القلوب» همانا با یاد خدا دلها آرام مى گیرد. 7. دورى از شیطان
آنان كه به یاد خدا هستند از وسوسه هاى شیطان متأثر نمى شوند و یاد خدا سلاحى است كه از آنها در برابر شیطان محافظت مى نماید.
«ان الذین اتقوا اذا مسهم طائف من الشیطان تذكروا فاذا هم مبصرون»
پرهیزگاران هنگامى كه گرفتار وسوسه هاى شیطان شوند، به یاد خدا و پاداش و كیفر او مى افتند; و (در پرتو یاد او، راه حق را مى بیند و) ناگهان بینا مى شوند.
8. غذاى روح
حضرت على(ع) مى فرماید:«مداومت بر ذكر الهى غذاى روح و كلید رستگارى است».
با توجه به اهمیّت «ذكر الهى» و نقش سازنده آن در پیشرفت معنوى انسانهاى مؤمن، خداوند مؤمنان را از توجه به امورى كه انسان را از یاد خدا باز مى دارد بر حذر مى دارد:
«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَمَنْ یَفْعَلْ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمْ الْخَاسِرُونَ»
اى كسانى كه ایمان آورده اید، اموال و اولادتان شما را از یاد خدا باز ندارد و هركس چنین كند از زیانكاران است.
بدیهى است توجه به مال و زندگى دنیوى در صورتى نهى شده است كه انسان را از یادخدا باز دارد و به عبارت دیگر; هدف انسان در زندگى توجه به آنها باشد ولى در صورتى كه انسان مراقب نفس خویش باشد و از اینها به عنوان وسیله براى رسیدن به سعادت ابدى استفاده كند، نه تنها مذموم نیست بلكه سفارش هم شده است.
پس اموال و اولاد تا آنجا كه از آنها در راه خدا و براى نیل به حیات طیبه كمك گرفته شود، از مواهب الهى هستند و مطلوب مى باشد اما اگر علاقه افراطى به آنها سدى در میان انسان و خدا ایجاد كند، بزرگترین بلا محسوب مى شود. و خسرانى بزرگ است كه در آیه شریفه به همین معنا اشاره شده است.
تعبیر به «خاسرون» به خاطر این است كه حب دنیا چنان انسان را سرگرم مى كند كه سرمایه هاى وجودى خویش را در راه لذت ناپایدار و اوهام و پندارها صرف مى كند و با دست خالى از دنیا مى رود در حالى كه با داشتن سرمایه هاى بزرگ براى زندگى جاودانه اش كارى نكرده است.
در حالات عالم بزرگ شیخ عبدالله شوشترى از معاصرین مرحوم علامه مجلسى نوشته اند: او فرزندى داشت كه بسیار مورد علاقه او بود، این فرزند سخت بیمار شد، پدرش مرحوم شیخ عبدالله، هنگامى كه براى اداى نماز جمعه به مسجد آمد پریشان بود، هنگامى كه طبق دستور اسلامى، سوره منافقین را در ركعت دوم تلاوت كرد و به این آیه رسید، چندین بار آیه را تكرار كرد! پس از فراغت از نماز، بعضى یاران علت این تكرار را سؤال كردند; فرمود:
هنگامى كه به این آیه رسیدم به یاد فرزندم افتادم، و با تكرار آن به مبارزه با نفس خود برخاستم، آنچنان مبارزه كردم كه فرض كردم فرزندم مرده، و جنازه اش در برابر من است و من از خدا غافل نیستم، آنگاه بود كه دیگر تكرار نكردم!.
آثار دورى از یاد خداوند
همانگونه كه «ذكر الهى» منشأ آثار و بركات فراوانى است، دورى از یاد خداوند نیز پیامدهایى را به دنبال دارد كه به برخى از آن ها اشاره مى شود:

 

 

        

قیمت : 5000 تومان

 

 


1. خود فراموشى
«وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ...»
مانند كسانى كه خدا را فراموش كردند نباشید كه خدا نیز آنان را به خودفراموشى دچار ساخت.
و در آیات دیگرى نیز به این مسأله «خود فراموشى» اشاره شده است.
«نسیان» مصدر فعل «نسوا» است، به معناى زایل شدن صورت معلوم از صفحه خاطرات، البته بعد از آنكه در صفحه خاطر نقش بسته بود، این معناى اصلى «نسیان» است ولى در استعمال آن توسعه داده اند و در مطلق روگردانى از چیزیكه قبلاً مورد توجه بوده نیز استعمال مى شود.
در حقیقت فراموشى خداوند، ترك شكر «ذكر الهى و ترك طاعت در بندگى را نیز به همراه دارد»، زیرا از یكسو فراموشى پروردگار سبب مى شود كه انسان در لذات مادى و شهوات حیوانى فرو رود و هدف آفرینش خود را به فراموشى بسپارد و در نتیجه از ذخیره لازم براى فرداى قیامت غافل بماند.
از سوى دیگر فراموشى خدا، همراه با فراموش كردن صفات پاك اوست كه هستى مطلق و علم بى پایان و غناى بى انتهاى از اوست و هر چه غیر اوست وابسته و نیازمند به ذات پاكش مى باشد و همین امر سبب مى شود كه انسان خود را مستقل و غنى و بى نیاز شمرد و بر نفس خود اعتماد كند، با اینكه باید به پروردگارش اعتماد نموده و از او ترسان و به او امیدوار باشد.
و اینها همه عامل اصلى فسق و فجور و بلكه این خود فراموشى بدین مصداق و خروج از طاعت خداست ولذا مى گوید «اولئك هم الفاسقون»
2. همراهى شیطان
«وَمَنْ یَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَانِ نُقَیِّضْ لَهُ شَیْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِینٌ»
و هر كس از یاد خدا رویگردان شود شیطانى براى او مى گماریم تا همنشین او شود.
3. سختى در زندگى
«وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَعْمَى»
و هركس ازیاد من رویگردان شود، زندگى (سخت) و تنگ خواهد داشت و روز قیامت او را كور وارد محشر مى كنم.
4. غفلت
«وَاذْكُرْ رَبَّكَ فِی نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِیفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنْ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلَا تَكُنْ مِنْ الْغَافِلِینَ»
پروردگارت را در دل خود، از روى تضرع و خوف، آهسته و آرام، و صبحگاهان و شامگاهان یاد كن و از غافلین مباش.
مراد از «غفلت» در آیه شریفه بى توجّهى است كه در اثر دورى از ذكر الهى به انسان دست مى دهد و مقصود از غفلت در بیشتر آیات غفلت غیر معذور و مذموم است.
در تعالیم پیشوایان دین و در روایات ائمه طاهرین(ع) نیز، از غفلت انسان نهى شده است از جمله:
قال الصادق(ع): «ان كان الشیطان عدواً فالغفلة لماذا و ان كان الموت حقاً فالفرح لماذا»
اگر شیطان دشمن شماست پس غفلت از حقایق و واقعیات براى چرا و اگر مرگ حق است پس خوشحالى شما براى چیست!؟

 

        

قیمت : 5000 تومان

 

 

 

شهریار پرهیزگار
معمولا هر كس شروع به حفظ قرآن می كنه در وهله اول سراغ نوار استاد شهریار پرهیزگار میره . در انواع نوار و سی دی به وفور همه جا یافت میشه . انواع نغمات قرآنی رو روی آیات پیاده كردند و دل نشین هست . من حدود 20 جزء رو با نوار ایشون حفظ كردم . اون قدیما كه ام پی تری و سی دی به این عظمت نبود اول یك بار دو صفحه ای كه باید حفظ می كردیم رو با نوار گوش می‏دادم و بعد آیه آیه می شنیدم و تكرار می كردم و ترجمه را میخواندم و بالاخره حفظ می‏شدم .
البته همه دوستام از نوار قرآن برای حفظ استفاده نمی كردند اما مزیتی كه حفظ قرآن همراه با نوار داره اینه كه حفظ رو روون می‏كنه و تا حدودی در صوت و لحن و تجوید موثره .
خلاصه این جناب پرهیزگار با اینكه نوارهاشون مثل نقل و نبات بین حفاظ می چرخه اما ایرادی كه برخی بزرگان و من جمله من! به نوارهاشون می‏گیرن اینه كه با لحن فارسی می‏خونن . این اشكال وقتی بیشتر هویدا می‏شه كه نوار قراء عرب زبان را شنیده باشیم .

        

قیمت : 5000 تومان

 

 

دسته موضوعی:محصولات فروشگاه اینترنتی فروش,ترتیل قرآن,
منبع:ترتیل كامل قرآن كریم استاد شهریار پرهیزگار 1 CD,
keyword:ترتیل كامل قرآن كریم استاد شهریار پرهیزگار 1 CD قیمت : 5000 تومان ما قرآن را نازل كردیم كه مایه شفا و رحمت مؤمنان باشد. ۱ قرآن مانند دریای بیكرانی است كه هر كس به اندازه ی فهم و دركش از آن بهره مند می شود. قرآن دریچه ای به سوی معنویت و كمال انسان است. قرآن هادی و راهنما ما انسان هاست و قرآن مانند كشتی ای است كه هر كس به آن پناه ببرد از غرق شدن در جهل و نادانی در امان است . قرآن را باید با آداب خاصی تلاوت نمود از جمله: ۱- با وضو بودن هنگام تلاوت ۲- در هنگام تلاوت به طریق ادب,با سكون و وقار نشسته باشیم و به چیزی تكیه ندهیم. ۳- شمرده و واضح كلمات قرآن را بخوانیم. ۴- قرآن را با گریه و حزن تلاوت كند و اگر نمی تواند خود را به گریه بیاندازد. در همین رابطه در حدیثی از امام جعفر صادق (ع) نقل شده است كه حضرت فرمودند : همانا قرآن توأم با حزن نازل گشته است,پس آن را با حزن بخوانید . ۲ ۵- قرآن را با صدای بلند و صوت زیبا تلاوت كند (اگر از ریا در امان باشد) از پیامبر اكرم (ص) روایت شده است كه ایشان فرمودند : براى هر چیز زینتى است و زینت قرآن صداى نیكو است .۳ ۶- وقتی به ایات سجده رسید سجده كند. ۷- حق آیات را مراعات كند,بدین نحو كه: چون به آیه عذاب رسد,پناه به خدا گیرد و چون به آیه رحمت و ذكر نعیم بهشت رسد,آن را از خدا مسئلت نماید و چون به آیه اى رسد كه مشتمل بر تسبیح یا تكبیر پروردگار باشد,تسبیح و تكبیر نماید و چون به آیه دعا و استغفار رسد,دعا و استغفار نماید. ۸- در ابتداى قرائت بگوید: أعوذ باللّه السّمیع العلیم من الشّیطان الّرجیم. چرا كه خداوند متعال مى فرماید: هنگامى كه قرآن مى خوانى از شرّ شیطان رانده شده به خدا پناه بر. ۴ ۹- از هر سوره كه فارغ شود بگوید: صدقِ اللّه العلىّ العظیم و بلغ رسوله الكریم اللّهم أنفعنا به و بارك لنا فیه الحمد للّه ربّ العالمین. ۵ ۱۰- هنگامى كه قرآن خوانده مى شود,با توجّه گوش دهد و ساكت باشد قیمت : 5000 تومان «ذكر الهى» چون نسیم فرحبخش,حیات معنوى را به انسان هدیه مى كند; قلب خسته و افسرده انسان با «یاد خدا» طراوت مى یابد و در كشاكش مشكلات و انبوه گرفتاریها به یاد معشوق است كه اطمینان و آرامش را براى جانها به ارمغان مى آورد. انسانى كه در هر لحظه به یاد خداوند و فقر و احتیاج خویش به ذات اقدس الهى و عقاب و ثواب باشد,در درون خویش راهى براى رشد و نمو رذائل اخلاقى و ارتكاب معاصى نخواهد گذاشت و همواره در صدد رشد و تعالى خویش مى باشد. بنابراین «ذكر و یاد خدا» از مهم ترین عوامل رسیدن به قرب الهى است كه انسان را از جهان ماده به عالم معنا و معنویت مى رساند. «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِیرًا * وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِیلًا» (احزاب / 41 - 42) اى كسانى كه ایمان آورده اید,خدا را بسیار یاد كنید و او را در صبحگاه و شامگاه تسبیح كنید. مفهوم ذكر «ذكر» در لغت به معناى «یاد كردن» است,خواه با زبان باشد یا با قلب یا هردو,خواه بعد از نسیان باشد یا در ادامه ذكر. و نیز «ذكر» به معناى «حفظ شىء» است و خلاف نسیان مى باشد. به بیان دیگر,«ذكر» عبارتست از اینكه آدمى نیروى ادراك خود را متوجه یاد شده كند,یا به اینكه نام او را ببرد و یا صفات او را به زبان جارى كند و مصداق مهمتر اینكه در قلب به یاد او باشد. طبق این معنا ذكر معناى عامى دارد كه هر چیزى را شامل مى شود,امّا آنچه خداوند در قرآن كریم به آن امر فرموده,«ذكر خداوند» و «یادآورى نعمتهاى الهى» مى باشد كه در سایه آن انسان غبار غفلت و دورى را از قلب خود بزداید و برجان و روح خسته خویش,با باران یاد الهى گلهاى طاعت و بندگى را برویاند. مراتب ذكر ذكر مقامى بسیار بلند دارد و داراى مراتب و درجاتى است; اولین مرتبه آن,«ذكر لفظى و زبانى» است و مراد از «ذكر لفظى» حرف لقلقه زبان نمى باشد چرا كه اگر توجه به معناى الفاظ نباشد هیچ ارزشى ندارد و شاهد این مدعا اینكه گاه انسان افرادى را مى بیند كه در عین اینكه با زبان مشغول «ذكر خداوند» هستند,با عمل خویش مرتكب گناه و معصیتى مى شوند! و حال آنكه ذكر حقیقى,انسان را از گناه باز مى دارد. مرتبه دوم; ذكر قلبى است یعنى توجه به خداوند از دل انسان بجوشد و به زبان جارى شود,هر چند حتماً لازم نیست به زبان جارى شود. مرتبه سوم; یاد كردن خدا در تمامى احوال است و اینكه انسان حتى یك لحظه هم از یاد خدا غافل نباشد و در تمامى اوقات خدا را حاضر و ناظر بر اعمال خویش بداند. با دقت در آیات و روایات بدست مى آید كه اساس ذكر توجه درونى است و اینكه انسان با تمام قلب و جان خویش به ذات پاك خدا توجه كند,پیمان توجهى كه انسان را از گناه باز مى دارد و به اطاعت فرمان او دعوت مى كند به همین دلیل در احادیث متعددى از پیشوایان اسلام نقل شده كه منظور از ذكر خدا یادآورى عملى است. بدیهى است كه انسان از همان ابتدا نمى تواند به مرحله والاى ذكر و یاد كردن خدا در تمامى احوال نایل شود بلكه با تمرین و ممارست در گفتن «الفاظ» و دقت در معانى ذكرها,كم كم «پیوسته به یاد خدا بودن» براى او حاصل مى شود و چنین نیست كه «ذكر لفظى» ارزش و اعتبارى نداشته باشد,بلكه آن هم به نوبه خود مورد تأكید قرار گرفته است و منشأ آثار فراوانى مى باشد. آثار ذكر«یاد خداوند» آثار و بركات فراوانى دارد كه در آیات و روایات به آن اشاره شده است و ما در این جا به برخى از آن ها مى پردازیم: قیمت : 5000 تومان 1. مورد یاد خدا قرار گرفتن «واذكرونى اذكركم واشكروا لى ولا تكفرون» مرا یاد كنید تا شما را یاد كنم و كفران نورزید. ذكر خدا معناى وسیع و مصادیق فراوانى دارد. انسانى كه در تمامى لحظات زندگى به یاد ذات پاكى است كه سرچشمه تمام خوبیها و نیكها مى باشد و به این وسیله روح و جان خود را پاك و روشن مى سازد,خداوند نیز در تمامى مراحل زندگى و در اوج مشكلات و سختى ها او را تنها نمى گذارد. 2. همنشینى با خدا كسى كه همواره به یاد خدا باشد,خداوند همنشین و جلیس او خواهد بود چنانكه در حدیث قدسى به حضرت موسى(ع) فرمود: اى موسى; من همنشین كسى هستم كه مرا یاد كند,موسى سؤال كرد: روزى كه هیچ پناهى نیست جز پناه تو چه كسى در پناه تو خواهد بود. فرمود: آنها كه مرا یاد مى كنند و من نیز آنان را یارى مى كنم,و با هم دوستى مى كنند در راه من,پس دوست دارم آنها را,اینان كسانى هستند كه وقتى بخواهم به اهل زمین بدى رسانم,آنها را یاد كرده و به خاطر آنان بدى را دفع مى كنم. 3. محبت خداوند انسانى كه پیوسته به یاد خداست,حب الهى در قلبش جاى مى گیرد. چنانچه در زندگى روزه مره نیز چنین است كه اگر انسان در تمامى ساعات و در تمامى افكار خود شخص خاصى را در خاطر داشته باشد,كم كم محبت او در قلبش حاكم مى شود. در روایت نیز آمده است. «من اكْثَر ذكر الله احبْه» هر كس زیاد خدا را یاد كند,محبت خداوند در قلبش حاكم مى شود. 4. فلاح و رستگارى از نظر قرآن كریم ذكر خدا زمینه رستگارى انسان را فراهم مى سازد: «واذكر والله كثیراً لعلكم تفلحون» خدا را بسیار یاد كنید,باشد كه رستگار شوید. 5. افزایش بركت و حضور ملائكه از روایات استفاده مى شود خانه اى كه ذكر خدا در آن بسیار شود,بركتش بسیار مى شود و ملائكه در آن خانه حاضر و شیطانها دور مى گردند,و آن خانه براى اهل آسمانها آنچنان درخشنده است كه ستارگان براى اهل زمین,و خانه اى كه در آن قرآن خوانده نشود و ذكر خدا در آن نشود,بركتش كم است,ملائكه از آن خانه گریزان. قیمت : 5000 تومان 6. آرامش آرامش و اطمینان گمشده ى انسان امروزى است كه در آرزوى به دست آوردن آن مى باشد قرآن كریم راه رسیدن به آرامش را به بشر معرفى مى نماید: «الا بذكر الله تطمئن القلوب» همانا با یاد خدا دلها آرام مى گیرد. 7. دورى از شیطان آنان كه به یاد خدا هستند از وسوسه هاى شیطان متأثر نمى شوند و یاد خدا سلاحى است كه از آنها در برابر شیطان محافظت مى نماید. «ان الذین اتقوا اذا مسهم طائف من الشیطان تذكروا فاذا هم مبصرون» پرهیزگاران هنگامى كه گرفتار وسوسه هاى شیطان شوند,به یاد خدا و پاداش و كیفر او مى افتند; و (در پرتو یاد او,راه حق را مى بیند و) ناگهان بینا مى شوند. 8. غذاى روح حضرت على(ع) مى فرماید:«مداومت بر ذكر الهى غذاى روح و كلید رستگارى است». با توجه به اهمیّت «ذكر الهى» و نقش سازنده آن در پیشرفت معنوى انسانهاى مؤمن,خداوند مؤمنان را از توجه به امورى كه انسان را از یاد خدا باز مى دارد بر حذر مى دارد: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَمَنْ یَفْعَلْ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمْ الْخَاسِرُونَ» اى كسانى كه ایمان آورده اید,اموال و اولادتان شما را از یاد خدا باز ندارد و هركس چنین كند از زیانكاران است. بدیهى است توجه به مال و زندگى دنیوى در صورتى نهى شده است كه انسان را از یادخدا باز دارد و به عبارت دیگر; هدف انسان در زندگى توجه به آنها باشد ولى در صورتى كه انسان مراقب نفس خویش باشد و از اینها به عنوان وسیله براى رسیدن به سعادت ابدى استفاده كند,نه تنها مذموم نیست بلكه سفارش هم شده است. پس اموال و اولاد تا آنجا كه از آنها در راه خدا و براى نیل به حیات طیبه كمك گرفته شود,از مواهب الهى هستند و مطلوب مى باشد اما اگر علاقه افراطى به آنها سدى در میان انسان و خدا ایجاد كند,بزرگترین بلا محسوب مى شود. و خسرانى بزرگ است كه در آیه شریفه به همین معنا اشاره شده است. تعبیر به «خاسرون» به خاطر این است كه حب دنیا چنان انسان را سرگرم مى كند كه سرمایه هاى وجودى خویش را در راه لذت ناپایدار و اوهام و پندارها صرف مى كند و با دست خالى از دنیا مى رود در حالى كه با داشتن سرمایه هاى بزرگ براى زندگى جاودانه اش كارى نكرده است. در حالات عالم بزرگ شیخ عبدالله شوشترى از معاصرین مرحوم علامه مجلسى نوشته اند: او فرزندى داشت كه بسیار مورد علاقه او بود,این فرزند سخت بیمار شد,پدرش مرحوم شیخ عبدالله,هنگامى كه براى اداى نماز جمعه به مسجد آمد پریشان بود,هنگامى كه طبق دستور اسلامى,سوره منافقین را در ركعت دوم تلاوت كرد و به این آیه رسید,چندین بار آیه را تكرار كرد! پس از فراغت از نماز,بعضى یاران علت این تكرار را سؤال كردند; فرمود: هنگامى كه به این آیه رسیدم به یاد فرزندم افتادم,و با تكرار آن به مبارزه با نفس خود برخاستم,آنچنان مبارزه كردم كه فرض كردم فرزندم مرده,و جنازه اش در برابر من است و من از خدا غافل نیستم,آنگاه بود كه دیگر تكرار نكردم!. آثار دورى از یاد خداوند همانگونه كه «ذكر الهى» منشأ آثار و بركات فراوانى است,دورى از یاد خداوند نیز پیامدهایى را به دنبال دارد كه به برخى از آن ها اشاره مى شود: قیمت : 5000 تومان 1. خود فراموشى «وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ...» مانند كسانى كه خدا را فراموش كردند نباشید كه خدا نیز آنان را به خودفراموشى دچار ساخت. و در آیات دیگرى نیز به این مسأله «خود فراموشى» اشاره شده است. «نسیان» مصدر فعل «نسوا» است,به معناى زایل شدن صورت معلوم از صفحه خاطرات,البته بعد از آنكه در صفحه خاطر نقش بسته بود,این معناى اصلى «نسیان» است ولى در استعمال آن توسعه داده اند و در مطلق روگردانى از چیزیكه قبلاً مورد توجه بوده نیز استعمال مى شود. در حقیقت فراموشى خداوند,ترك شكر «ذكر الهى و ترك طاعت در بندگى را نیز به همراه دارد»,زیرا از یكسو فراموشى پروردگار سبب مى شود كه انسان در لذات مادى و شهوات حیوانى فرو رود و هدف آفرینش خود را به فراموشى بسپارد و در نتیجه از ذخیره لازم براى فرداى قیامت غافل بماند. از سوى دیگر فراموشى خدا,همراه با فراموش كردن صفات پاك اوست كه هستى مطلق و علم بى پایان و غناى بى انتهاى از اوست و هر چه غیر اوست وابسته و نیازمند به ذات پاكش مى باشد و همین امر سبب مى شود كه انسان خود را مستقل و غنى و بى نیاز شمرد و بر نفس خود اعتماد كند,با اینكه باید به پروردگارش اعتماد نموده و از او ترسان و به او امیدوار باشد. و اینها همه عامل اصلى فسق و فجور و بلكه این خود فراموشى بدین مصداق و خروج از طاعت خداست ولذا مى گوید «اولئك هم الفاسقون» 2. همراهى شیطان «وَمَنْ یَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَانِ نُقَیِّضْ لَهُ شَیْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِینٌ» و هر كس از یاد خدا رویگردان شود شیطانى براى او مى گماریم تا همنشین او شود. 3. سختى در زندگى «وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَعْمَى» و هركس ازیاد من رویگردان شود,زندگى (سخت) و تنگ خواهد داشت و روز قیامت او را كور وارد محشر مى كنم. 4. غفلت «وَاذْكُرْ رَبَّكَ فِی نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِیفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنْ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلَا تَكُنْ مِنْ الْغَافِلِینَ» پروردگارت را در دل خود,از روى تضرع و خوف,آهسته و آرام,و صبحگاهان و شامگاهان یاد كن و از غافلین مباش. مراد از «غفلت» در آیه شریفه بى توجّهى است كه در اثر دورى از ذكر الهى به انسان دست مى دهد و مقصود از غفلت در بیشتر آیات غفلت غیر معذور و مذموم است. در تعالیم پیشوایان دین و در روایات ائمه طاهرین(ع) نیز,از غفلت انسان نهى شده است از جمله: قال الصادق(ع): «ان كان الشیطان عدواً فالغفلة لماذا و ان كان الموت حقاً فالفرح لماذا» اگر شیطان دشمن شماست پس غفلت از حقایق و واقعیات براى چرا و اگر مرگ حق است پس خوشحالى شما براى چیست!؟ قیمت : 5000 تومان شهریار پرهیزگار معمولا هر كس شروع به حفظ قرآن می كنه در وهله اول سراغ نوار استاد شهریار پرهیزگار میره . در انواع نوار و سی دی به وفور همه جا یافت میشه . انواع نغمات قرآنی رو روی آیات پیاده كردند و دل نشین هست . من حدود 20 جزء رو با نوار ایشون حفظ كردم . اون قدیما كه ام پی تری و سی دی به این عظمت نبود اول یك بار دو صفحه ای كه باید حفظ می كردیم رو با نوار گوش می‏دادم و بعد آیه آیه می شنیدم و تكرار می كردم و ترجمه را میخواندم و بالاخره حفظ می‏شدم . البته همه دوستام از نوار قرآن برای حفظ استفاده نمی كردند اما مزیتی كه حفظ قرآن همراه با نوار داره اینه كه حفظ رو روون می‏كنه و تا حدودی در صوت و لحن و تجوید موثره . خلاصه این جناب پرهیزگار با اینكه نوارهاشون مثل نقل و نبات بین حفاظ می چرخه اما ایرادی كه برخی بزرگان و من جمله من! به نوارهاشون می‏گیرن اینه كه با لحن فارسی می‏خونن . این اشكال وقتی بیشتر هویدا می‏شه كه نوار قراء عرب زبان را شنیده باشیم . قیمت : 5000 تومان,ترتیل كامل قرآن كریم استاد شهریار پرهیزگار 1 CD,ترتیل كامل قرآن,پرهیزگار,
- - -
+نظر();
 
محصولات تصادفی





منوی اصلی
خانه
قرعه کشی ایران مارکت سنتر
رهگیری ایران مارکت سنتر
گفتگو با مدیر
پیام به مدیر
RSS
Atom
 
موضوعات مطالب
شبهات
ترتیل قرآن
محصولات ایران مارکت سنتر
محصولات فروشگاه اینترنتی فروش
تصاویر مذهبی عکس مذهبی
سخنرانی مذهبی
نرم افزار مذهبی
مداحی خوانی مذهبی مرثیه خوانی و مولودی خوانی مذهبی
 
کلمات کلیدی
پس از کلیک روی دکمه زیر و تکمیل فرم سفارش
سپس وجه کالا و هزینه ارسال را به مامور پست بپردازید. جهت مشاهده
مداحی
محرم
ابتدا محصول یا محصولات مورد نظرتان را درب منزل یا محل کار تحویل
 
نظر سنجی
برای چه کاری وارد وبلاگ شدید؟





 
جستجو





 
آمار
کل بازدید:
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد کل مطالب :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 
سایر امکانات
 


تمامی حقوق محفوظ می باشد!

www.ShiaTheme.com